یعنی چه
سلطنتطلبی یک اصطلاح سیاسی است و به نگرش، عقیده یا جنبشی اطلاق میشود که از نظام حکومت سلطنتی (پادشاهی) حمایت میکند. پیروان این دیدگاه معتقدند اداره امور کشور باید حول محور یک شاه یا ملکه بچرخد. این واژه به عنوان یک مفهوم کلاسیک سیاسی، تعریف مشخصی دارد و شامل طیفهای مختلفی از هواداران سلطنت مطلقه تا سلطنت مشروطه میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «سَلطَنَتطَلَبی» تلفظ میشود. بخش اول آن (سلطنت) دارای سکون در حرف نون است و بخش دوم (طلبی) با فتح طاء و لام خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عنوان دقیقاً ۹ حرف دارد. طراحان جدول معمولاً از این واژه به عنوان معادل پادشاهیخواهی یا هواداری از ملوکیت استفاده میکنند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Royalism بیشتر به وفاداری به یک خاندان پادشاهی خاص اشاره دارد و Monarchism به طور کلی مفهوم پادشاهیخواهی و اصالت این نوع حکومت را میرساند.
به عربی
در ادبیات سیاسی عرب، برای رساندن مفهوم حکومت پادشاهی از «الملکیة» و برای گرایش به این نوع نظام از ترکیب «نزعة الملكية» استفاده میشود.
در قرآن
خود ترکیب «سلطنتطلبی» در قرآن کریم وجود ندارد. ریشه عربی آن یعنی «سلطان» بارها در آیات ذکر شده است، اما در متن قرآن هرگز به معنی شاه یا حاکم به کار نرفته، بلکه به دو معنای «دلیل و حجت» (مانند سلطان مبین) یا «قدرت و تسلط» (مانند تسلط شیطان بر انسان) آمده است. قرآن برای پادشاهی از واژه «مُلک» استفاده کرده است.
نماد چیست
مهمترین نمادهای این مفهوم در طول تاریخ، تاج پادشاهی، تخت سلطنت یا همان عرش، و درفشها یا پرچمهای رسمی خاندانهای پادشاهی بودهاند. در تاریخ معاصر ایران نیز نشان شیر و خورشید از نمادهای مرتبط با این جریان به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سلطنت طلبی
سلطنتطلبی مفهومی سیاسی و تاریخی است که بر لزوم وجود نهاد پادشاهی برای هدایت و ثبات جامعه تاکید میکند. این واژه از ترکیب بخش عربی «سلطنت» (از ریشه س ل ط به معنی قدرت و چیرگی) و بخش فارسی «طلبی» ساخته شده است. واژگانی مانند پادشاهیخواهی و رویالیسم به عنوان مترادفهای اصلی آن شناخته میشوند، در حالی که مفاهیمی مثل جمهوریخواهی و آنارشیسم در نقطه مقابل آن قرار دارند.
بررسی ریشهشناختی این واژه در متون کهن و دینی نشان میدهد که مفهوم اولیه قدرت و تسلط در طول زمان به یک ساختار حکومتی مشخص تبدیل شده است؛ به طوری که امروزه هواداران این تفکر بسته به جغرافیای سیاسی، قالبهای مدرنی مانند پادشاهی مشروطه یا الگوهای سنتیتر را مد نظر قرار میدهند.