یعنی چه
این ترکیب در متون ادبی و مذهبی برای بیان غایتی به کار میرود که در آن عملی منجر به هدر رفتن، بیهوده گشتن یا نابودی چیزی میشود.
تلفظ
لام با کسره، یاء با ضمه، ضاد با کسره و کشیده (مد)، عین با فتحه.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای عبارت «تا تباه کند» یا «تا هدر دهد» آورده میشود.
به عربی
معادلهای عربی و انگلیسی که بر معنای اتلاف و تباهی تأکید دارند.
به فارسی
ترجمه دقیق عبارت «لیضیع» در ساختار جمله به صورت «تا + [مفعول] + را + [فعل تباه کردن]» نمود پیدا میکند.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم با مفهوم نفیِ تباه شدنِ اعمال و ایمان مؤمنان توسط خداوند متعال به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل لیضیع
واژه «لیضیع» یک فعل مضارع منصوب از باب افعال در زبان عربی است که از ریشه «ض-ی-ع» مشتق شده است. حرف «لِ» در ابتدای آن، معنای غایت و تعلیل (به معنای «تا» یا «برای اینکه») به فعل بخشیده است. این کلمه به تنهایی در فارسی کاربرد ندارد و عمدتاً در متون کلاسیک، تفاسیر قرآن یا اشعار مذهبی برای اشاره به مفهومِ هدر دادن یا ضایع کردن چیزی به کار میرود.
بهطور خاص، شهرت این واژه در میان فارسیزبانان بهدلیل آیه ۱۴۳ سوره بقره است که در آن خداوند وعده میدهد که ایمان و نمازهای گذشته مؤمنان را نزد خود ضایع و تباه نمیکند. این واژه در ادبیات دینی به عنوان نمادی از توجه و حفظِ اعمال انسان توسط پروردگار شناخته میشود.