یعنی چه
واژه ملقی با توجه به حرکهگذاری میتواند دو معنی متفاوت داشته باشد؛ «مُلْقَی» به صورت اسم مفعول به معنای افکنده شده و رها شده بر زمین است و «مُلْقِی» به صورت اسم فاعل به معنی اندازنده، پرتابکننده یا کسی است که چیزی را به دیگری القا میکند. همچنین در حالتی دیگر «مَلَقی» به معنی منسوب به مَلَق، به فرد چاپلوس و متملق اشاره دارد. نکته مهم این است که این واژه را نباید با «ملغی» (به معنی باطل و لغو شده) اشتباه گرفت.
در جدول
پاسخ جدول برای کلمه ملقی (با ۴ حرف)، واژههایی نظیر افکنده، مطروح یا اندازنده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به نقش کلمه (فاعل یا مفعول) از معادلهای متفاوتی استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از ریشه سه حرفی (ل - ق - ی) در باب افعال (إلقاء) ساخته شده است.
به فارسی
برگردان دقیق فارسی این واژه شامل عباراتی چون «انداختهشده» و «واگذارشده» برای حالت مفعولی، و «اندازنده» یا «فرستنده» برای حالت فاعلی است. در گویش عامیانه ادبی نیز مَلَقی به معنای آدم متملق و بادمجاندورقابچین به کار میرود.
نماد چیست
واژه ملقی یک لغت مصدری، کاربردی و فقهی/قرآنی است؛ به همین دلیل در فرهنگ نمادها، نشانهشناسی یا اسطورهشناسی مابهازای استعاری یا نمادین ویژهای برای آن تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل ملقی
واژه «ملقی» از ریشه عربی (لقی) گرفته شده و کاربرد اصلی آن در قالب اسم فاعل (مُلقی به معنی اندازنده و القاکننده) و اسم مفعول (مُلقی به معنی افکنده و رها شده) است. یکی از معروفترین کاربردهای این کلمه در قرآن کریم و در داستان تقابل حضرت موسی (ع) با ساحران فرعون است که در آن از واژه «مُلْقُونَ» (اندازندگان) استفاده شده است.
یک خطای بسیار رایج در نگارش دیجیتال، اشتباه گرفتن این کلمه با واژه «ملغی» است. باید توجه داشت که «ملغی» با حرف «غ» از ریشه لغو و به معنای باطل شدن یا بیاعتبار شدن یک قانون یا پیمان است، در حالی که «ملقی» با حرف «ق» به مفاهیم فیزیکی یا ذهنیِ پرتاب کردن، القا کردن و افتادن اشاره دارد.
در زبان فارسی، علاوه بر کاربردهای ادبی و قرآنی مذکور، گاهی صفت «مَلَقی» نیز به چشم میخورد که از واژه مَلَق به معنای چاپلوسی به دست میآید و به افراد متملق اطلاق میشود. شناخت دقیق املای این کلمه به حل درست جدول کلمات متقاطع و درک صحیح متون کهن کمک شمول میکند.