یعنی چه
«نعاجه» از ترکیب واژهٔ «نعاج» (جمع نَعجه به معنی گوسفند ماده) و ضمیر «ه» (او) ساخته شده و به معنای «گوسفندان مادهٔ او» است. این واژه در متون دینی و ادبی برای اشاره به احشام ماده و بهویژه میشها به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان اصلی خود با کسر نون، سکون عین و کسر هاء تلفظ میشود که به صورت «نِعاجِهِ» خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات حل جدول، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخی برای راهنمای «گوسفندان ماده او» یا «میشهای او در قرآن» استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای برگردان دقیق کلمه «نعاجه» با توجه به ضمیر متصل آن، از عبارت His ewes (میشهای او) استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه اصالتاً عربی است، مرادفهای هممعنای آن در این زبان شامل شیاه (گوسفندان ماده) و غنم میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردان و معادل روان این واژه در زبان فارسی «میشهای او» یا «گوسفندان مادهٔ او» است.
نماد چیست
در فرهنگ قرآنی و تفاسیر ادبی، «نعجه» به دلیل طبیعت آرام خود نمادی از مظلومیت، ضعف و بیدفاع بودن است. این واژه در داستان داوری حضرت داوود، استعارهای از فرد کمقدرتی است که مورد طمعورزی فردی قدرتمند قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل نعاجه
واژه «نعاجه» یک ترکیب عربی فصیح متشکل از «نعاج» (به معنی گوسفندان ماده یا میشها) و ضمیر غایب «ه» است که روی هم رفته معنای «گوسفندان مادهٔ او» را میدهد. این واژه اگرچه ریشه در زبان عربی دارد، اما به واسطه متون قرآنی و نظم و نثر کلاسیک، وارد حوزه ادبیات و فرهنگ زبان فارسی شده است.
شهرت و کاربرد اصلی این کلمه به آیه ۲۴ سوره مبارکه ص بازمیگردد؛ جایی که در جریان داوری حضرت داوود میان دو برادر، به داستان فردی اشاره میشود که با وجود داشتن نود و نه گوسفند، به تکگوسفند برادر خود نیز طمع کرده بود. از همین رو، این واژه در ادبیات به عنوان نماد و استعارهای از مظلومیت و بیدفاعی در برابر زیادهخواهی افراد سلطهجو شناخته میشود.
در حوزه سرگرمی و حل جدول نیز، این کلمه به عنوان یک واژه کلیدی ۵ حرفی شناخته میشود که معمولاً طراحان جدول با عناوینی همچون «میشهای او» یا واژهای قرآنی به همین معنا، ذهن کاربران را به چالش میکشند.