یعنی چه
مستغفرین کلمهای عربی (جمع مُستَغفِر در حالت نصبی و جری) به معنای توبهکنندگان و بخشایشخواهان است. این واژه به افرادی اشاره دارد که با خضوع و فروتنی به درگاه الهی رو میآورند تا گناهان و خطاهایشان پوشانده و بخشیده شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُستَغفِرین (Mos-tag-fe-rin) است که سکون روی حروف س و غ، و مکسور بودن حرف ف و راء را شامل میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جدولهای کلمات، کلمه مستغفرین به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «آمرزشطلبان سحرگاهان» یا «طلبکنندگان بخشش» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۸ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم مستغفرین از عباراتی استفاده میشود که به تلاش و دعا برای کسب عفو و بخشایش الهی اشاره دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این مفهوم با استفاده از واژه بومی بخشش (Bağışlanma) یا واژه وامگرفته از عربی (İstiğfar) بیان میشود.
به فارسی
واژگان برابر و مترادف فارسی برای این کلمه شامل «آمرزشخواهان»، «بخشایشطلبان» و «توبهکنندگان» است. واژههای متضاد آن نیز «گناهکاران مصر» و «سرکشان» هستند. ریشه اصلی آن از سه حرف «غ ف ر» به معنی ستر و پوشاندن برمیآید که همخانوادههایی چون استغفار، غفور، غفار و مغفرت دارد.
در قرآن
این واژه عینا یک بار در قرآن مجید در آیه ۱۷ سوره آل عمران آمده است: «الصَّابِرِينَ وَالصَّادِقِينَ وَالْقَانِتِينَ وَالْمُنْفِقِينَ وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ» که به معنی «صبرکنندگان و راستگویان و فرمانبرداران و انفاقکنندگان و آمرزشخواهان در سحرگاهان» است.
جمعبندی و توضیح کامل مستغفرین
واژه مستغفرین ریشه در فرهنگ و ادبیات قرآنی دارد و به طور خاص به کسانی اشاره میکند که در تاریکی و خلوت شب، به ویژه در زمان سحر، به درگاه خداوند توبه کرده و طلب آمرزش میکنند. ریشه این کلمه «غفر» به معنای پوشاندن است؛ گویی بنده از معبود خود میخواهد که پردهای بر خطاهای او بکشد و معایبش را مکتوم دارد.
در سنت اسلامی، مستغفرین نمادی از بیداری شبانه، سحرخیزی، خضوع کامل و تهذیب نفس در خلوت به شمار میروند. این مفهوم جایگاه والایی در مسیر سیر و سلوک معنوی دارد و نشاندهنده تلاشی مداوم برای پاکسازی روح از آلودگیهای گناه است.