یعنی چه
طعام فاسد به خوراک یا غذایی گفته میشود که بر اثر فعالیت میکروارگانیسمها نظیر باکتریها و کپکها، یا مجاورت با عوامل محیطی دچار تباهی، تغییر بو، مزه و رنگ شده و مصرف آن موجب مسمومیت و بیماری میشود.
تلفظ
این ترکیب وصفی در زبان فارسی به صورت «طَعامِ فاسِد» تلفظ میشود که هر دو واژه ریشه عربی دارند.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، کلمه اصلی «طعام فاسد» دارای ۸ حرف است. همچنین واژگان کهنی مانند «ملیخ» به معنی طعام فاسد و بیمزه و «کظه» به معنی فاسد شدن غذا در معده به عنوان کلمات هممعنی در جدولها کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به غذای فاسد و خراب شده از ترکیبهای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی عیناً از همین ترکیب یا تعابیر مشابه برای غذای ناپاک و آلوده استفاده میکنند.
در قرآن
عین عبارت «طعام فاسد» در قرآن نیامده است، اما در آیه ۲۵۹ سوره بقره درباره داستان عزیر نبی عبارت «لَمْ یَتَسَنَّهْ» به کار رفته که به معنی فاسد و دگرگون نشدن غذا با گذشت زمان است. همچنین در سوره محمد آیه ۱۵ از نهرهای بهشتی با ویژگی «غَیرِ آسِن» (فاسد نشده) یاد شده است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه نماد رسمی برای آن تعریف نشده است، اما در متون اخلاقی و ادبیات عرفانی، طعام فاسد به عنوان نمادی از مال حرام، روزی ناپاک و اندیشههای باطلی که روح و باطن انسان را مسموم میسازند، به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل طعام فاسد
عبارت «طعام فاسد» از ترکیب دو واژه عربی طعام (از ریشه طعم به معنی چشیدن) و فاسد (از ریشه فسد به معنی تباه شدن) ساخته شده است. این اصطلاح در زبان فارسی به غذایی اطلاق میشود که به دلیل رشد باکتریها یا شرایط بد نگهداری، سلامت خود را از دست داده و دیگر قابل مصرف نیست. مترادفهای روزمره آن شامل غذای گندیده، مسموم و خوراک ضایعشده است.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن ذکر نشده، اما مفهوم مخالف آن در قالب معجزات الهی و توصیف نعمات بهشتی (مانند غذایی که با گذشت سالها دگرگون و فاسد نمیشود) مورد توجه قرار گرفته است. در متون کهن و ادبی نیز واژههای خاصی چون «ملیخ» برای اشاره به این مفهوم وجود دارد.
در نگاهی فراتر و نمادین، طعام فاسد در ادبیات اخلاقی جامعه به هر نوع ورودی ناپاک به زندگی انسان، از جمله کسب مال حرام و افکار مسموم که مایه تباهی روح میشوند، تشبیه شده است و از این حیث، جنبهای کنایی و پندآموز دارد.