یعنی چه
واژه «تلوته» یک فعل ترکیبی در زبان عربی است که از ترکیب فعل و فاعل «تلوتُ» (تلاوت کردم/خواندم) و ضمیر مفعولی «هُ» (آن را) ساخته شده است. این کلمه در متون دینی و ترجمههای قرآنی به معنای قرائت کردن یا خواندن یک متن (بهویژه آیات الهی) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت فتح ت، سکون لام، فتح واو، ضم ت و ضم ه (تَلَوْتُهُ) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «آن را تلاوت کردم» یا «آن را خواندم در قرآن»، کلمه ۵ حرفی «تلوته» مد نظر است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده خواندن یا تلاوت کردن یک متن همراه با مفعول آن است.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است و مترادف دقیق آن در این زبان فعل «قرأته» به معنای خواندن آن است.
به فارسی
در برگردان مستقیم به زبان فارسی، این ساختار فعلی به صورت عبارت «آن را تلاوت کردم» یا «بر شما خواندم» معنا میشود.
در قرآن
این کلمه عیناً در آیه ۱۶ سوره یونس آمده است: «قُل لَّوْ شَاءَ اللَّهُ مَا تَلَوْتُهُ عَلَیْکُمْ وَلَا أَدْرَاکُم بِهِ» که در این سیاق به همراه حرف نفی «ما» به معنی «آن را بر شما تلاوت نمیکردم» به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل تلوته
کلمه «تلوته» یک واژه مستقل یا اصیل در زبان فارسی نیست، بلکه یک ساختار فعلی ترکیبی مشتقشده از زبان عربی و قرآن کریم است. این واژه در اصل از فعل «تلوت» به همراه ضمیر متصل «ه» تشکیل شده و در متون و تفاسیر دینی به معنای «آن را قرائت کردم» یا «آن را خواندم» به کار میرود.
در کاربردهای جدولی و معماهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان پاسخ برای سنجههای مذهبی و قرآنی شناخته میشود. ریشه این کلمه «ت ل و» است که به معنای پیاپی آوردن کلمات و پیروی کردن است و همخانوادههایی چون تلاوت، تالی و متلو دارد.