یعنی چه
این کلمه یک عبارت ترکیبی عربی (بـ + سروال) است. واژه پایه آن «سروال» بوده که خود معرب کلمه «شلوار» فارسی است و ترکیب بسروال به وضعیت یا حالتی اشاره دارد که فرد با شلوار یا شلوارپوشان است.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه در زبان عربی با کسر باء و سین و سکون راء به صورت [بِـسِـرْوال] است.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل دقیقاً خود واژه «بسروال» و دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
برای واژه پایه (سروال) از Trousers یا Pants و برای حالت ترکیبی آن از عبارتهایی مانند wearing pants استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و از ترکیب حرف جر «بـ» (به معنی با) و «سروال» تشکیل شده است.
به فارسی
ریشه واژه سروال در واقع همان «شلوار» یا «رانافزار» در زبان فارسی پهلوی است که پس از ورود به زبان عربی به صورت سروال معرب شده و مجدداً در متون قدیمی به صورت ترکیبی به کار رفته است.
در قرآن
خود واژه «بسروال» یا «سراویل» در قرآن ذکر نشده است؛ اما کلمه «سَرَابِیل» (به معنی پیراهن یا زره) سه بار در قرآن کریم استفاده شده است، از جمله در آیه ۸۱ سوره نحل: «سَرَابِیلَ تَقِیکُمُ الْحَرَّ» که به معنای جامههایی است که شما را از گرما حفظ میکند.
جمعبندی و توضیح کامل بسروال
واژه «بسروال» یک ترکیب حرفاضافهای در زبان عربی است که از بخشهای «بـ» (حرف جر به معنای با) و «سروال» تشکیل شده است. سروال در حقیقت شکل عربیتغییریافته (معرب) همان کلمه «شلوار» در فارسی پهلوی است. بنابراین، معنای تحتالفظی و دقیق بسروال، «با شلوار» یا «در حالت شلوارپوش بودن» است.
این کلمه به عنوان یک لغت مستقل در فرهنگهای اصیل فارسی کاربرد جدایی ندارد، بلکه ردپای آن را باید در متون ترکیبی و ساختارهای دستوری عربی جستجو کرد. در مسابقات و جداول کلمات متقاطع، طراحی این سوال معمولاً به ریشه ۶ حرفی آن اشاره دارد که مستقیماً به مفهوم پوشش پایینی بدن بازمیگردد.
اگرچه خود این واژه در کتاب مجید قرآن نیامده است، اما همخانوادههای ساختاری آن نظیر «سرابیل» به معنای جامه و پوشش تن، در آیات الهی برای یادآوری نعمات پوشش به انسانها ذکر شدهاند که نشاندهنده قدمت تاریخی این نوع واژگان در زبانهای سامی و هندواروپایی است.