یعنی چه
ترکیب صولت و شوکت یک عبارت کنایی و تحسینآمیز در زبان فارسی است. صولت به معنای حمله بردن، تندی، سطوت و هیبتِ برخاسته از قدرت است و شوکت به معنای جلالت، حشمت، فر و عظمت است که ریشه در مفهوم خار و تیزی اسلحه دارد و کنایه از نفوذناپذیری است. در مجموع این ترکیب برای توصیف قدرت مقتدرانه و ابهت هولانگیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت صَولَت (Sowlat) و شَوکَت (Showkat) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «شکوه و عظمت مقتدرانه» واژه صولت و شوکت است که دقیقاً ۹ حرف دارد.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این عبارت بیانگر فر، شکوه، جلالت و ابهت مقتدرانه هستند.
به فارسی
مترادفهای فارسی این ترکیب عبارتند از: فر و شکوه، جاه و جلال، حشمت و بزرگی، ابهت و سطوت، حشمت و جبروت. همچنین واژههایی مانند ذلت، خواری، خفت، عجز و ناتوانی متضادهای آن به شمار میروند.
در قرآن
عینِ ترکیب دوقلوی صولت و شوکت در قرآن نیامده است، اما ریشه کلمه شوکت در آیه ۷ سوره انفال به صورت «غَیْرَ ذَاتِ الشَّوْکَةِ» دیده میشود که به معنای ابزار جنگی، اسلحه و قدرت نظامی لشکر مجهز قریش است. واژه صولت در قرآن به کار نرفته است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات سنتی، این ترکیب نماد شیر (به عنوان مظهر صولت و حمله مقتدرانه) و تاج و تخت پادشاهی یا عقاب (به عنوان مظهر شوکت، عظمت برتر و فرمانروایی) است.
جمعبندی و توضیح کامل صولت و شوکت
عبارت «صولت و شوکت» یکی از ترکیبات اصیل و کنایی در زبان فارسی است که از دو واژه با ریشه عربی تشکیل شده و برای توصیف بالاترین درجات قدرت، ابهت و عظمت نفوذناپذیر به کار میرود. این اصطلاح در ادبیات کلاسیک و متون رسمی به فرمانروایان، ارتشهای قدرتمند یا مظاهر باصلابت طبیعت نسبت داده میشود.
واژه صولت جنبه تندی، هیبت و خشمِ برخاسته از قدرت را نمایان میکند، در حالی که شوکت به پایداری، جلالت و نفوذناپذیری اشاره دارد. ترکیب این دو با یکدیگر، تصویری کامل از یک اقتدار هولانگیز و در عین حال محترم را بازگو میسازد که مایه تحسین و تمجید است.