یعنی چه
واژه «رُسُلُهُمْ» یک ترکیب عربی متشکل از دو بخش «رُسُل» (جمع مکسر رسول به معنای فرستادگان و پیامبران) و «هُمْ» (ضمیر متصل به معنای ایشان/آنان) است. در مجموع این کلمه به معنی پیامبرانشان یا سفیران آنها به کار میرود و در متون اسلامی اشاره به پیامبرانی دارد که برای هدایت قومهای مختلف فرستاده شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با ضمه روی حروف ر، س، ل و هـ به صورت «رُسُلُهُمْ» است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «فرستادگانشان» یا «پیامبران آنان» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۵ حرف است.
به انگلیسی
در ترجمه متون انگلیسی، به ویژه در ترجمه آیات قرآن کریم، این واژه معادل عبارات فوق قرار میگیرد.
به عربی
این کلمه خود یک واژه و ترکیب کاملاً عربی است و نیازی به برگردان به زبان عربی دیگر ندارد.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی این ترکیب، عباراتی همچون «فرستادگانشان»، «پیامبران آنان» و «سفیران آنها» هستند.
در قرآن
این کلمه بارها در قرآن کریم ذکر شده است. از جمله در آیات ۱۰ و ۱۱ سوره ابراهیم («قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ») و آیه ۶ سوره تغابن («ذَٰلِکَ بِأَنَّهُ کَانَتْ تَأْتِیهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّنَاتِ») که به ماجرای گفتگوی اقوام با پیامبرانشان و اتمام حجت الهی اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل رسلهم
واژه «رسلهم» (رُسُلُهُمْ) یک ترکیب اضافه در زبان عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد «ر س ل» مشتق شده است. این کلمه از واژه «رُسُل» که جمع مکسر «رسول» به معنی فرستاده و پیامآور است، به همراه ضمیر متصل جمع مذکر غایب «هُمْ» تشکیل شده و مفهوم «فرستادگانشان» یا «پیامبرانشان» را افاده میکند.
این واژه کاربرد گستردهای در معارف اسلامی، ادبیات دینی و به ویژه قرآن کریم دارد. هرگاه در آیات قرآن سخن از تقابل، گفتگو یا اتمام حجت پیامبران با اقوام گذشته مانند قوم عاد، ثمود و نوح به میان میآید، از این تعبیر برای انتساب آن پیامبران به اقوامشان استفاده شده است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این کلمه نمادی از ابلاغ حقیقت، وحی الهی، هدایتگری و واسطهگری میان خالق و مخلوق شناخته میشود و در حل جداول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک واژه ۵ حرفی با معنای فرستادگانِ آنها کاربرد دارد.