تلفظ
این واژه به صورت مِحفَرَه (با کسره ميم و فتح فاء) تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول به عنوان پاسخ پنج حرفی برای کلماتی مثل بیل، کلنگ یا ابزار حفر زمین به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه به ابزارهای فیزیکی کندن زمین اشاره دارند.
به عربی
خود واژه مِحفَرة در اصل عربی است، اما در عربی مدرن واژههای المِجْرَفَة و المِعْوَل کاربرد رایجتری دارند.
به فارسی
در زبان فارسی به هر نوع وسیله و افزاری که برای کندن، کاوش و حفر کردن خاک به کار میرود، اطلاق میشود.
در قرآن
عین کلمه «محفره» در قرآن نیست، اما همخانواده آن «الحافرة» در سوره نازعات به معنی حالت نخستین یا زمین حفر شده استفاده شده است.
نماد چیست
این کلمه جنبه کاربردی و فیزیکی دارد و در ادبیات یا فرهنگها به عنوان نماد اصطلاحی یا استعاری خاصی ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل محفره
واژه مِحفَره یک اسم ابزار عربی بر وزن مِفعَلَه است که از ریشه سه حرفی (ح-ف-ر) به معنای کندن گرفته شده و به زبان فارسی راه یافته است. این کلمه در لغت به معنای هر نوع وسیله فیزیکی مانند بیل و کلنگ است که برای حفر کردن و شکافتن زمین مورد استفاده قرار میگیرد.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما مشتقات و همخانوادههای آن نظیر الحافرة در کتاب آسمانی به چشم میخورد. در متون کهن لغوی فارسی مانند لغتنامه دهخدا، این کلمه به عنوان یک اصطلاح دقیق برای ابزارآلات خاکبرداری ثبت شده است.
امروزه این کلمه بیشتر در کاربردهای ادبی قدیمی، متون فقهی یا به عنوان یک واژه پنج حرفی چالشبرانگیز در جدولهای کلمات متقاطع مورد توجه قرار میگیرد و ارزش معنایی آن کاملاً پیرامون مفهوم کاربردی شکافتن خاک است.