یعنی چه
«قَتُور» صیغه مبالغه از ریشه عربی «قتر» است و به فردی اشاره دارد که بخل و امساک در خرج کردن را به نهایت رسانده باشد؛ به طوری که در نفقه و هزینه کردن بر خود و خانوادهاش بسیار سخت و تنگ میگیرد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح قاف، ضم تاء و واو کشیده است. در اصلِ متن قرآنی به صورت تنویندار (قَتُوراً) قرائت میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای طبع انسان بخیل در قرآن یا مترادف بسیار خسیس به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بخل شدید و امساک از واژگانی چون Miserly یا Extremely stingy استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری چون تنگچشم، گرانرکاب (در خرج)، پشیزکن و سختگیر در نفقه است.
نماد چیست
این کلمه در فرهنگ اسلامی و قرآنی، نمادی از ضعف نفسانی و غریزه منفی انسان در حبس کردن مال و ترس دائمی از تهیدستی و فقر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قتورا
واژه «قتورا» یک صفت با ریشه اصیل عربی است که از ماده «قتر» مشتق شده و به معنای شدت بخل و تنگی گرفتن در انفاق است. این کلمه به عنوان یک صیغه مبالغه، تجسم فردی است که در بخشش و هزینه کردن مال به نهایت خساست میرسد و حتی بر خود و خانوادهاش روزی را سخت میگیرد.
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم و در آیه ۱۰۰ سوره اسراء به کار رفته است؛ جایی که خداوند میفرماید حتی اگر انسانها مالک گنجینههای بیپایان رحمت الهی بودند، باز هم از ترس تمام شدن و فقر، از انفاق خودداری میکردند، چرا که انسان ذاتاً مایل به امساک و بسیار تنگنظر (قتور) است.
در لغتنامهها و ادبیات جدول، این واژه به عنوان کلمهای ۵ حرفی و کلیدی برای توصیف بخل شدید مادی و روانشناختی شناخته میشود و نمادی از بخل ذاتی انسان در بافتارهای مذهبی و اخلاقی است.