معنی
این کلمه از دو بخش «عِباد» به معنی بندگان و ضمیر متصل «نا» به معنی ما تشکیل شده است.
یعنی چه
واژهای کلاسیک و قرآنی است که به بندگان خاص، فرمانبردار و مخلص خداوند اشاره دارد که به مقام قرب الهی رسیدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه عِبادُنا (ebādonā) است؛ عین مکسور، باء دارای الف مدّی و دال با صدای پیش قرائت میشود.
در جدول
در مسابقات جدولی، پاسخ این کلمه با ۶ حرف خودِ «عبادنا» و با ۷ حرف «بندگان ما» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژگانی که مفهوم خدمتگزاران یا عبادتکنندگان ما را برسانند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب عربی، عبارتهای «بندگان ما» یا «فرمانبرداران ما» هستند.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم مایهٔ افتخار و نشاندهندهٔ بالاترین درجهٔ تکریم انسان از سوی خالق است؛ مانند توصیف حضرت نوح (ع) در آیه ۸۱ سوره صافات: «إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ» (یقیناً او از بندگان مؤمن ما بود).
جمعبندی و توضیح کامل عبادنا
واژهٔ «عبادنا» ترکیبی فصیح از زبان عربی (اسم + ضمیر) است که ریشه در سه حرف اصلی (ع-ب-د) دارد. این کلمه در متون اسلامی، عرفانی و به ویژه قرآن کریم، بار معنایی بسیار عمیق و والایی دارد. هرگاه خداوند در قرآن مجید پیامبران بزرگ یا انسانهای پاکسرشت را به خود منتسب میکند، از این لفظ با ضمیر «نا» (ما) استفاده مینماید که نشانهٔ تجلیل، محبت و بزرگداشت آن شخصیتهاست.
در فرهنگ عرفانی، عبادنا نماد تسلیم محض در برابر پروردگار، رهایی از بندگی غیرِ خدا و رسیدن به تقرب الهی است. این کلمه همخانوادهٔ واژگانی چون عبادت، معبود، عابد و عبودیت است که همگی بر خضوع و اطاعت دلالت دارند و در زبان فارسی نیز کاملاً شناختهشده و پرکاربرد هستند.