یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح ادبی و حقوقی مأخوذ از زبان عربی است و به معنای همراهی، درهمآمیختگی، عهدهدار شدن، مشغول شدن به کاری و رنج کشیدن و کوشیدن در انجام امور است. در متون کهن مانند کلیله و دمنه این اصطلاح در کنار عباراتی چون «مباشرت اشغال» به کار رفته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت واژگان مصدری و جمع عربی در زبان فارسی «مُلابِسَتِ اَعمال» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «ملابست اعمال» با ۱۱ حرف است یا میتواند به عنوان راهنمایی برای عباراتی چون مباشرت در کارها استفاده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم درگیر شدن با کارها یا بر عهده گرفتن امور از این اصطلاحات استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب ریشه کاملاً عربی دارد و در متون عربی نیز به همین صورت یا به شکل عبارات هممعنی ذکر شده به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی روان این ترکیب شامل اصطلاحاتی چون مباشرت در کارها، اشتغال به وظایف، اهتمام به اعمال، متعهد شدن کارهای گوناگون و مزاولت امور است. متضاد آن نیز اعراض از کارها، بیکاری و خانهنشینی است.
در قرآن
عین ترکیب «ملابست اعمال» در قرآن کریم نیامده است؛ اما ریشه «عمل» (مانند اعمال) و ریشه «لبس» (به صورت فعلی مانند ولا تلبسوا الحق بالباطل) بارها ذکر شدهاند. همچنین در نحو و تفسیر قرآنی، اصطلاح «باء ملابسه» (حرف جرّ باء به معنای همراهی و ملبس بودن) در آیاتی نظیر «ویوم تشقق السماء بالغمام» بسیار کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل ملابست اعمال
ترکیب «ملابست اعمال» یک اصطلاح نظاممند، ادبی و حقوقی با ریشه عربی است که از دو بخش «ملابست» (به معنی درگیر شدن، همراهی و پوشش) و «اعمال» (به معنی کارها و رفتارها) تشکیل شده است. این واژه در متون کهن فارسی و ادبیات اداری گذشته برای اشاره به فرآیند بر عهده گرفتن وظایف، مدیریت شغلها و تلاش پیوسته در اجرای امور مختلف به کار میرفته است.
بررسی ریشهشناختی و کاربردهای قرآنی آن نشان میدهد که با وجود عدم ذکر مستقیم این ترکیب در متن قرآن، اجزای ساختاری آن و مفاهیم نحوی وابسته به آن (مانند باء ملابسه) در زبان و ادبیات دینی و تفسیری جایگاه ویژهای دارند. در مجموع، فهم این اصطلاح به درک بهتر متون کلاسیک فارسی نظیر کلیله و دمنه کمک شایانی میکند.