معنی
واژهٔ «سُطِحَتْ» فعلی مجهول از ریشه عربی (س-ط-ح) است که به معنای پهن شدن، هموار شدن و پدید آمدن یک سطح صاف و قابل سکونت به کار میرود.
یعنی چه
این عبارت اشاره به تدبیر الهی در آفرینش دارد؛ به این معنا که زمین با وجود ابعاد عظمتش، برای ناظر انسانی به صورت سطحی صاف، رام و قابل سکونت گسترانده شده است تا زندگی بر روی آن میسر شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه قرآنی با ضمه روی سین، کسره روی طاء و فتح و سکون روی حاء و تاء به صورت «سُطِحَتْ» است.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، اگر به عنوان یک عبارت ۸ حرفی به کار رود، پاسخ خودِ «سطحت قران» است و در معنای لغوی به واژههایی چون «گسترده شد» اشاره دارد.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی این فعل مجهول قرآنی، از عباراتی که مفهوم صاف شدن یا پهن شدن یک مکان را میرسانند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی برای این واژه شامل عباراتی نظیر «پهن شد»، «تسطیح شد» و «به صورت سطح صاف درآمد» هستند.
نماد چیست
عبارت «سطحت» یک فعل بیانی و توصیفی در متن قرآن است و به عنوان یک نماد نمادین، اصطلاحی یا مفهومی مستقل در فرهنگها شناخته نمیشود.
جمعبندی و توضیح کامل سطحت قران
عبارت «سطحت قران» در اصل اشاره به واژه قرآنی «سُطِحَتْ» دارد که در آیه ۲۰ سوره مبارکه غاشیه («وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ») به کار رفته است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد (س-ط-ح) بوده و یک فعل مجهول به معنای «گسترده شد» یا «هموار و صاف گردید» است.
از نظر مفهوم علمی و مذهبی، این آیه به ساختار ظاهری و شهودی زمین برای انسانِ ساکن بر روی آن اشاره دارد؛ به طوری که زمین با تمام بزرگی و کرویت خود، به گونهای پهن و رام شده است که بستری کاملاً هموار و مناسب برای کشاورزی، ساختوساز و ادامه حیات بشر فراهم آید.
واژههایی نظیر سطح، مسطح و تسطیح نیز همخانوادههای این کلمه در زبان عربی و فارسی هستند که همگی مفهوم پهن بودن و عدم ناهمواری شدید را منتقل میکنند.