یعنی چه
ابن صفار دانشمند، منجم و ریاضیدان نامدار جهان اسلام در قرن پنجم هجری (یازدهم میلادی) در قرطبه اندلس بود. اهمیت او در تاریخ علم به خاطر نگارش رسالهای بسیار معروف درباره کارکرد و ساخت اسطرلاب است. واژه ابن صفار لغتاً به معنی «پسر مسگر» است که به شغل خانوادگی آنها در کار با فلزات اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این نام به صورت «اِبنِ صَفّار» با تشدید روی حرف فاء است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش که به منجم و ریاضیدان اندلسی اشاره دارد، عبارت ۷ حرفی «ابن صفار» است.
به انگلیسی
در منابع غربی و تاریخ علم، نام او به صورت Ibn al-Saffar نگارش میشود. همچنین اتحادیه بینالمللی اخترشناسی به افتخار این دانشمند، نام یکی از سیارات فراخورشیدی را Saffar گذاشته است.
به عربی
در متون و منابع تاریخ اسلام از او با نام «ابن الصَّفَّار» یاد شده است.
به فارسی
عبارت «ابن صفار» یک اسم خاص است اما از نظر لغوی در زبان فارسی به معنی «پسرِ مسگر» یا فرزند کسی است که با مس و برنج ظروف و ابزار ظریف میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل ابن صفار
ابن صفار (ابوالقاسم احمد بن عبدالله بن عمر غافقی) یکی از دانشمندان و منجمان برجسته جهان اسلام در قرن پنجم هجری و ساکن قرطبه در اندلس بود. او به همراه برادرش محمد بن صفار در زمینه ساخت ابزارهای دقیق نجومی بهویژه اسطرلاب مهارت بالایی داشت و کتاب معروف او با عنوان «العمل بالأسطرلاب» از منابع کلیدی نجوم در آن دوران به شمار میرفت.
لقب «صفار» در زبان عربی به معنی مسگر یا ریختهگر است و ریشه در حرفه خانوادگی آنها دارد که در ساخت ابزارهای ظریف مِسی و برنجی نمود پیدا کرده بود. امروزه در دنیای مدرن نیز به پاس خدمات علمی او در ستارهشناسی، یک سیاره فراخورشیدی به نام او (Saffar) نامگذاری شده است.