یعنی چه
واژه ثقافی یک صفت نسبی است که به معنای فرهنگی، ادیبانه، آموزشی و تمدنی به کار میرود. این کلمه به هر چیزی که با علم، معرفت، آداب و رسوم و پیشرفت فکری یک جامعه در ارتباط باشد، اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول (ثَ) و قاف کشیده است: ثَقافی.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان هممعنی «فرهنگی» با تعداد ۵ حرف خواسته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معادل دقیق این واژه صفت Cultural است که از ریشه Culture به معنی فرهنگ گرفته شده است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در این زبان نیز دقیقاً به همین صورت برای موصوفهای مذکر و با تاء تانیث برای موصوفهای مؤنث استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی، بهترین و دقیقترین برگردان و معادل برای این کلمه، واژه «فرهنگی» است.
در قرآن
اصل کلمه «ثقافی» یا «ثقافة» در قرآن مجید به کار نرفته است؛ با این حال، مشتقات فعلی از همین ریشه سه حرفی (ث-ق-ف) مانند آیه ۱۹۱ سوره بقره به صورت «ثَقِفْتُمُوهُمْ» آمده که در آن زمان به معنای یافتن، دست یافتن و پیروز شدن بر کسی بوده و معنای اصطلاحی امروزی (فرهنگ) را نداشته است.
جمعبندی و توضیح کامل ثقافی
واژه ثقافی با وجود داشتن ریشه عربی (از ریشه ثقف)، امروزه به عنوان یک صفت نسبی کاربرد گستردهای در زبان فارسی و مکاتبات رسمی دارد. این کلمه دقیقاً معادل واژه «فرهنگی» در فارسی و «Cultural» در انگلیسی است و به هر آنچه که با تمدن، دانش، آداب و رسوم، و علم و معرفت یک جامعه گره خورده باشد، اطلاق میشود.
در زبان عربی معاصر، اصطلاحاتی نظیر «المرکز الثقافی» به معنای فرهنگسرا ساختاری کاملاً مشابه با کاربرد این کلمه در فارسی مدرن دارند؛ هرچند که در گذشته و در متون کهن مانند قرآن، ریشه این واژه بیشتر به مفاهیمی چون تیزهوشی، ادراک و یافتن چیزی دلالت داشته است.