یعنی چه
این عبارت در معنای ظاهری به سگی اشاره دارد که عادت به حمله و گاز گرفتن پای افراد دارد. در ادبیات عامیانه و روزمره، به عنوان کنایه برای توصیف افراد تندخو، بدعنق و ستیزهجو به کار میرود که بدون دلیل یا با کوچکترین بهانهای به دیگران پرخاش کرده و آزار کلامی یا رفتاری میرسانند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [سَ گِ پا چِ گیر] است که از ترکیب اسم «سگ»، نشانه اضافه، اسم «پاچه» و بن مضارع «گیر» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان سوال، پاسخ این مبحث متناسب با تعداد حروف تعیین میشود. کلمه کلیدی اصلی «سگ پاچه گیر» دقیقاً دارای ۹ حرف است.
به انگلیسی
بسته به اینکه منظور سگ واقعی باشد یا کنایه از انسان بداخلاق، معادلهای متفاوتی در انگلیسی وجود دارد.
به عربی
در زبان عربی برای حیوان گزنده از تعبیر کلب عقور و برای توصیف رفتاری انسان از واژگان مرتبط با سوءخلق استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی تعابیر مجزایی برای خصلت حمله حیوان و رفتارهای ستیزهجویانه افراد وجود دارد.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ عامه و رفتارهای اجتماعی، نماد بارز افرادی است که مهارت گفتگو و مفاهمه ندارند و به جای حل منطقی مسائل، با تندخویی، هتاکی و پرخاشگری تعمدی سعی میکنند طرف مقابل را عقب برانند و فضا را متشنج کنند.
جمعبندی و توضیح کامل سگ پاچه گیر
اصطلاح «سگ پاچهگیر» یک ترکیب وصفی کاملاً فارسی است که ریشه در واژگان اصیل زبان فارسی دارد. واژه پاچه از نظر ساختاری به معنی پای کوچک و گیر از ریشه اوستایی گراب به معنی گرفتن است. این عبارت در دو سطح معنایی کاربرد دارد؛ در معنای واقعی به سگی با خوی تهاجمی اشاره میکند و در معنای کنایی و کاربردیتر، برای توصیف انسانهای تندخو و بیآرامش به کار میرود.
در روابط اجتماعی، این اصطلاح بازتابدهنده رفتارهای پرخاشگرانهای است که بدون مقدمه و دلیل منطقی بروز میکنند. افرادی که به این صفت متصف میشوند معمولاً آزار زبان یا فیزیکی به جامعه میرسانند و نمادی از بدعنقی و مردمآزاری به شمار میروند، به طوری که در ادبیات عامه برای هشدار دادن درباره همکلامی با آنان استفاده میشود.