یعنی چه
تلاش و کوشش در زبان فارسی به معنای بهکارگیری نیرو، تواناییهای جسمی یا ذهنی، و انجام فعالیتهای مداوم و مستمر برای دست یافتن به یک هدف مشخص یا برآورده ساختن یک مقصود است. این ترکیب اصطلاحاً بر جدیت، پشتکار و تقلا در انجام امور دلالت دارد.
مترادف
واژههای هممعنی شامل سعی، جهد، تقلا، تکاپو، مجاهدت، اهتمام، جدیت، همت، کار و ممارست هستند که هر کدام مرتبهای از به کار بستن توان را نشان میدهند.
جمله سازی
تلفظ
تلاش (تَ لا) و کوشش (کو شِش). در تلفظ واژه اول حرف تاء دارای فتحه است و در واژه دوم شین اول با کسره خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، عبارت «تلاش و کوشش» دقیقاً دارای ۹ حرف (بدون احتساب فاصلهها: ت-ل-ا-ش-و-ک-و-ش-ش) است. همچنین بسته به تعداد حروف خواسته شده، واژههایی مانند تکاپو یا تقلا نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم تلاش و کوشش در زبان انگلیسی از واژگان متنوعی بر اساس لحن متن استفاده میشود؛ Effort رایجترین معادل برای تلاش مادی و ذهنی، Endeavor برای کوششهای بزرگ و عالی، و Struggle برای تلاش همراه با رنج و کشمکش است.
به عربی
در زبان عربی واژه «سعی» به معنای راه رفتن سریع و کنایه از تلاش هدفمند است و «جهد» یا «اجتهاد» به معنی به کار گرفتن نهایت توان جسمی و فکری برای انجام یک کار دشوار میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل تلاش و کوشش
عبارت مکرر «تلاش و کوشش» از دو واژه با ریشههای زبانی متفاوت اما معنای همپوشان تشکیل شده است. واژه «کوشش» اصالتاً پارسی و برگرفته از ریشه پهلوی و اوستایی است، در حالی که برای «تلاش» ریشههای متفاوتی اعم از وامواژه ترکی یا تغییر معنایی واژه عربی تلاشی ذکر کردهاند. ترکیب این دو با هم، مفهوم استمرار، پشتکار و جدیت را در ادبیات فارسی دوچندان میکند.
در فرهنگهای مختلف، انسان پرکوشش همواره مورد ستایش بوده است؛ تا جایی که در ادبیات جهان مظهر پشتکار را با نمادهایی چون مورچه یا اسطوره سیزیف نشان میدهند و در قرآن کریم نیز صراحتاً تأکید شده که برای انسان بهرهای جز حاصل سعی و تلاش او نیست. این واژه اساس و پایه پیشرفت فردی و اجتماعی محسوب میشود.