یعنی چه
الصروم در اصل یک واژهٔ مکسر عربی از ریشه (ص ر م) است که به معنای گلهها و دستههای شتر (بهویژه بین ۱۰ تا ۵۰ رأس) به کار میرود. علت این نامگذاری آن است که این دستهها از گلهٔ بزرگتر جدا و بریده شدهاند. همچنین این کلمه گاه در قالب صفت به معنای فرد بسیار قاطع، شجاع و دلیر یا پشمچیده شده نیز استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه در حالت اسمی و جمع، به صورت «الصُّرُوم» (با ضمه روی حروف صاد و راء و تشدید حرف صاد به دلیل ادغام ال) تلفظ میگردد.
در جدول
در سؤالات جدول، واژه «الصروم» به عنوان پاسخ برای طراحانی که کلمات متون کهن و مذهبی را مد نظر دارند با تعداد ۶ حرف کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه از اصطلاحات مربوط به دستههای حیوانات یا گروههای مجزا استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، الصروم جمعِ تکسیر واژهٔ «الصِّرْمة» است و مترادفات آن شامل القطعان و دستههای مردم یا اموال میشود.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه در زبان فارسی «گلههای شتر» یا «دستهها» است که بیشتر در ترجمه متون مذهبی و کهن به چشم میخورد.
نماد چیست
در ادبیات مذهبی و کهن، به ویژه با تکیه بر خطبههای نهجالبلاغه، این واژه نماد ارزشمندترین داراییها، اموال نفیس و دلبستگیهای مادی دنیاست که انسان در موقعیتهای هولناک (مانند قیامت) آنها را به کلی فراموش کرده و رها میسازد.
جمعبندی و توضیح کامل الصروم
واژهٔ «الصروم» یک لغت اصیل عربی از ریشه (ص ر م) است که به عنوان جمع مکسر کلمه «الصرمه» شناخته میشود. معنای اصلی و کاربردی آن گلهها و دستههای شتر بین ۱۰ تا ۵۰ رأس است. این کلمه به دلیل ورود به متون کهن و ادبیات دینی فارسی، جایگاه خاصی در فرهنگ لغات اسلامی دارد.
نمونهٔ بارز کاربرد این واژه در خطبه ۱۹۵ نهجالبلاغه است که در توصیف احوال قیامت میفرماید «و تعطل فیه صروم العشار»؛ یعنی در آن روز هولناک، گلههای شتران آبستن که گرانبهاترین اموال نزد عرب بود، بدون صاحب و رها میمانند. این تعبیر نشاندهنده بیارزش شدن دلبستگیهای مادی در مواجهه با حقایق بزرگ است.
اگرچه خود این واژه مستقیماً در قرآن نیامده، اما همخانوادههای آن نظیر لایصرمنها و الصریم در سوره قلم به معنی بریدن و چیدن میوهها استفاده شدهاند که همگی به مفهوم قطع کردن و جدا شدن اشاره دارند.