یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح عامیانه، قدیمی و تهرانی اصیل (طهرون) است که به مجموعه اندامها و احشای داخلی شکم حیوانات حلالگوشت مانند سیرابی، شیردان، دل، جگر و روده اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این اصطلاح عامیانه به صورت «هَشتَر وَ پَشتَر» است که به صورت یک واژه اتباعی و پشتسرهم ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه خودِ عبارت «هشتر وپشتر» است که ۹ حرف دارد و به عنوان طعام یا بخشی از بدن گوسفند مطرح میشود.
به انگلیسی
برای ترجمه این اصطلاح به انگلیسی بسته به کاربرد میتوان از واژههای مربوط به قطعات احشای حیوانی استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی به مجموعه این اندامها أحشاء یا قلوه و جگر گفته میشود.
نماد چیست
این کلمه جنبه نمادین یا مذهبی ندارد و صرفاً یک ترکیب کنایهای در زبان عامیانه برای اشاره گفتاری به سیرابی و شیردان و دل و جگر است.
جمعبندی و توضیح کامل هشتر وپشتر
عبارت «هشتر و پشتر» از جمله اصطلاحات اصیل، قدیمی و عامیانه در لهجه تهرانی (تهران قدیم) است. این واژه از نظر ساختار زبانی یک ترکیب «اتباعی» به شمار میرود؛ به این معنی که کلمه دوم (پشتر) معمولاً معنای مستقلی ندارد و تنها برای تاکید، هموزنسازی و آهنگین کردن کلمه اول (هشتر) به آن چسبیده است تا در مجموع یک مفهوم را برسانند.
در فرهنگ واژگان عامیانه و کوچه و بازار، مانند آنچه در کتاب فرهنگ بروبچههای ترون اثر مرتضی احمدی آمده، این عبارت دقیقاً به معنای شکمبه، شیردان، سیرابی، دل و روده و به طور کلی تمام احشاء و اندامهای داخلی شکم حیوانات حلالگوشت استفاده میشود. این اصطلاح امروزه کاربرد کمتری دارد اما در ادبیات فولکلوریک تهرانی کاملاً شناخته شده است.