یعنی چه
این واژه به معنای هر پدیده، رفتار یا شیئی است که به دلیل نادر بودن، زیبایی بیش از حد یا غیرمنتظره بودن، حس تعجب و حیرت عمیقی را در بیننده یا شنونده ایجاد کند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت شِگِفتاَنگیز (šegeft-angiz) است که از دو بخش شگفت و انگیز تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ دقیق برای این عبارت ۱۳ حرفی، خودِ «واژه شگفت انگیز» است. همچنین کلماتی مانند حیرتآور یا اعجابانگیز نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و متداول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به میزان و نوع حس شگفتی، از صفتهای متنوعی استفاده میشود که رایجترین آنها Amazing است.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن مفهوم شگفتی و تحیر، بیشتر از ریشههای مدهش و عجب استفاده میشود.
به فارسی
واژه شگفتانگیز یک صفت مرکب فاعلی مرخم و کاملاً پارسی است. ریشه آن از «شگفت» (اسم مصدر پهلوی) و «انگیز» (بُن مضارع انگیختن) ساخته شده است. واژگان همخانواده آن شامل شگفتی، شگفتآور و شگرف هستند. متضادهای آن نیز کلماتی چون معمولی، پیشپاافتاده و عادی میباشند.
نماد چیست
این کلمه به طور خاص نماد رسمی یا نشانه ثبتشدهای در فرهنگ عامه یا اساطیر ندارد؛ اما در متون ادبی و عرفانی، مظهر امور ماورایی، پدیدههای خلقتِ بدیع و مایه حیرت عقل انسانی است. در قرآن کریم نیز مفهوم معادل آن در آیه ۱ سوره جن با ریشه عَجَب («قُرْآنًا عَجَبًا») برای توصیف کلام شگفتانگیز الهی به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل واژه شگفت انگیز
واژه شگفتانگیز یکی از صفات اصیل و زیبای زبان فارسی است که ریشه در دوران پهلوی دارد. این کلمه از ترکیب دو جزء «شگفت» و «انگیز» ساخته شده و به هر چیزی اشاره دارد که فراتر از حد انتظار ظاهر شده و نیروی تعجب و تحیر را در انسان برمیانگیزد. در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز معادلهای دقیقی چون Amazing و مُدهِش برای آن وجود دارد که همگی یک بار معنایی مشترک یعنی خروج از حالت عادی را حمل میکنند.
این عبارت در سرگرمیها و جدولهای کلمات متقاطع نیز کاربرد جالبی دارد و به عنوان یک ترکیب ۱۳ حرفی شناخته میشود. هرچند نماد مادی خاصی برای آن تعریف نشده، اما در ادبیات و حتی متون دینی (با واژگانی چون آیة و عجب)، همواره نشانهای از عظمت، بدعت در آفرینش و پدیدههای نادر و فوقالعاده بوده است که ذهن انسان را به چالش میکشد.