یعنی چه
صمغ لادن رزین یا شیرهٔ چسبناک، قهوهایرنگ و بسیار خوشبویی است که از درختچههایی به نام «گل آفتابی» یا «قستوس» ترشح میشود. این صمغ رایحهای گرم، شیری و شبیه به چرم و کهربا دارد و به عنوان پایهٔ ثباتبخش در ساخت عطرهای گرانقیمت شرقی استفاده میشود. در طب باستان و آیينهای مذهبی مصر نیز جایگاه ویژهای داشته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «صَمْغِ لادَن» است که در آن واژه اول با فتح صاد و سکون میم و واژه دوم با الف کشیده و فتح دال خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، پاسخ به پرسش صمغ معطر یا شیره درختچه قستوس، واژه «صمغ لادن» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل شده است. واژههای جایگزین و کوتاهتر مانند لادن نیز ممکن است مد نظر باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این صمغ معطر را با نامهای Labdanum یا Ladanum میشناسند که ریشه در اصطلاحات علمی و گیاهشناسی کهن دارد.
به عربی
در متون طب سنتی عربی و فرهنگ لغات این زبان، از این ماده با عنوان «صمغ اللاذن» یا به اختصار «لاذن» یاد شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی به این ماده معطر گیاهی Laden reçinesi (به معنای رزین لادن) یا همان لادانوم میگویند.
به فارسی
در زبان و ادبیات فارسی علاوه بر ترکیب صمغ لادن، از واژههای مترادفی چون لادن، لاذنه و راتینج القستوس (شیره درخت قستوس) برای اشاره به این ماده خوشبو استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل صمغ لادن
صمغ لادن یکی از قدیمیترین و اصیلترین ترکیبات معطر در تاریخ بشر است که از شیرهٔ چسبناک درختچههای گل آفتابی یا قستوس به دست میآید. این ماده با رنگ قهوهای تیره و رایحهای گرم، عمیق و شبیه به چرم و کهربا، از گذشتههای دور تا به امروز پایهٔ ثابت و ثباتبخش عطرهای گرانقیمت، بهویژه عطرهای گروه شرقی بوده است.
در فرهنگهای باستان مانند مصر، صمغ لادن ارزش آیینی بالایی داشت و آن را نمادی از اشکهای اوزیریس (خدای جهان پس از مرگ) میدانستند، به طوری که فراعنه ریشهای مصنوعی خود را به آن معطر میکردند. در ادبیات و طب سنتی ایران نیز این واژه همواره مظهر خوشبویی و خواص درمانی بوده است.