یعنی چه
تقریبا به عنوان قید مقدار و حدّ در زبان فارسی به کار میرود و زمانی استفاده میشود که مقصود، نزدیک بودن به یک حالت، مقدار یا کیفیت خاص باشد، بدون آنکه دقت صددرصدی و قطعی در میان باشد.
هم خانواده
ریشه این واژه از زبان عربی و از حروف (ق ر ب) به معنای نزدیکی گرفته شده است و تمام واژههای مشتق شده از این ریشه با آن همخانواده هستند.
جمله سازی
تلفظ
این واژه دارای تنوین نصب در بخش پایانی است و به صورت تَقْریبَن تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع کلماتی نظیر حدودا، کمابیش یا تخمینا نیز به عنوان هممعنی کاربرد دارند، اما پاسخ دقیق با توجه به تعداد حروف ۶ حرفی، خود واژه «تقریبا» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان مفهوم تقریب و نزدیکی به یک عدد یا حالت، بیشتر از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی واژه عربی است؛ هرچند خود ساختار تنویندارِ «تقریباً» در متن قرآن نیامده، ریشه آن (ق-ر-ب) ۹۶ بار در شکلهای مختلف در قرآن کریم تکرار شده است.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم حدس، تخمین و نزدیکی به یک وضعیت از واژه Yaklaşık بیشتر استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی که میتوانند جایگزین این قید تنویندار عربی در جملات روان فارسی شوند، شامل کلماتی مانند کموبیش، نزدیکِ و حدودِ هستند.
نماد چیست
در ادبیات و منطق این کلمه نمادی برای نشان دادن عدم قطعیت و بیان تخمینی امور است. در علم ریاضیات مدرن نیز برای نشان دادن ارزش یا مقدار تقریبی دو پهلو، از نماد گرافیکی استاندارد موجی شکل (≈ یا ~) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تقریبا
واژه «تقریبا» یکی از قیدهای پرکاربرد در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی و باب تفعیل دارد. این واژه زمانی به کار میرود که گوینده قصد دارد به مقداری نزدیک به واقعیت اشاره کند، بدون آنکه عدد یا وضعیت دقیق و صددرصدی را مد نظر داشته باشد. استفاده از این کلمه در مکالمات روزمره، متون علمی و ادبی برای نشان دادن تخمین و عدم قطعیت بسیار رایج است.
از نظر ساختار دستوری، این کلمه با اضافه شدن تنوین نصب به اسم مصدر «تقریب» ساخته شده و به صورت تَقْریبَن تلفظ میشود. با وجود ریشه عربی ق-ر-ب که در قرآن دفعات زیادی تکرار شده، خود کلمه تنویندار تقریباً در متن قرآن وجود ندارد. معادلهای فارسی اصیلی مانند کمابیش و پیرامون میتوانند جایگزین این واژه در متون سره فارسی شوند.