یعنی چه
واژه خنده ناک در زبان فارسی به کسی اطلاق میشود که چهرهای گشاده، متبسم و خندان دارد. همچنین این صفت برای اشاره به کلام، حکایت یا موقعیتی که مایه خندیدن و شادی شود (خندهدار و فکاهی) نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت خَندِهناک (یا در حالت تخفیفیافته خَندناک) است که از ترکیب اسم «خنده» و پسوند صفتساز «ناک» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «خنده ناک» با تعداد ۷ حرف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی نظیر «خندان»، «خوشرو» یا «حکایت خندهآور» کاربرد دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد جملات، میتوان از معادلهای فوق برای انتقال معنای خنده ناک استفاده کرد.
به عربی
برای توصیف فرد خندان از واژگان ضاحک و متبسم، و برای توصیف امر خندهآور از واژه مضحک در زبان عربی استفاده میشود.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه یا نمادشناسی رسمی دارای نماد مادی خاصی نیست؛ اما به عنوان یک صفت، همواره نماد و مظهر خوشرویی، نشاط، گشادگی چهره و صمیمیت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل خنده ناک
واژه «خنده ناک» یک صفت اصیل و کهن در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «خنده» و پسوند صفتساز «ناک» ساخته شده است. این پسوند دلالت بر دارا بودن یا آلوده بودن به یک حالت دارد؛ بنابراین خنده ناک به معنای کسی است که حالت خنده و شادی در او نمایان است. در اشعار کلاسیک فارسی، از جمله در آثار نظامی گنجوی، این واژه برای توصیف چهرههای شاداب و شکوفایی گلها (مانند لب لاله) به کار رفته است.
این کلمه علاوه بر دلالت بر فرد خندان و متبسم، گاه به عنوان صفت برای سخنان و روایات فکاهی و خندهآور نیز استفاده میشود. در حوزه بازیهای فکری و حل جدول، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی دقیق شناخته میشود که مترادفهای معروفی همچون بشاش، خوشرو و ضاحک دارد و متضاد آن کلماتی مانند عبوس و دژم هستند.