یعنی چه
خازم واژهای عربی (اسم فاعل) است که به معنای نگهدارنده، گنجور، اندوزنده و همچنین کسی است که مرواریدها را برای ساختن گردنبند به رشته میکشد. در متون تاریخی نیز به عنوان اسم خاص برای برخی سرداران و محدثان استفاده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت خازِم (خا - زِ - م) با فتحه روی حرف خ، الف مدی و کسره روی حرف ز است.
در جدول
این کلمه ۴ حرف دارد و در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «نگهبان»، «اندوزنده» یا «رشتهکننده مروارید» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در زبان انگلیسی از کلماتی که به حفظ کردن یا نظم دادن اشاره دارند استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی معادل مستقیم و متداولی برای ریشه این واژه وجود ندارد، اما برای رساندن مفهوم اصلی آن از کلمات مربوط به پاسداری و حفاظت استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون نگهبان، گنجور، نگهدارنده و حافظ است که وظیفه مراقبت و جمعآوری را نشان میدهند.
نماد چیست
کلمه خازم در فرهنگ عامه، ادبیات عرفانی یا باورهای اساطیری نماد مفهوم خاصی نیست و صرفاً کاربرد لغوی و تاریخی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل خازم
واژه خازم یک اسم فاعل از ریشه عربی «خزم» است که به معنای سوراخ کردن بینی شتر برای مهار زدن یا به رشته کشیدن مرواریدها به کار میرود. این کلمه با ورود به زبان و ادبیات فارسی، بیشتر در معنای مجازیِ اندوزنده، نگهبان و گنجور مورد استفاده قرار گرفته است.
علاوه بر معنای لغوی، خازم در تاریخ اسلام و متون کهن به عنوان اسم خاص (نام سرداران و محدثان بزرگ مانند خازم بن خزیمه) کاربرد فراوانی داشته است. این واژه نباید با کلمه «خازن» (از ریشه خزن) که آن هم به معنی نگهبان است اشتباه گرفته شود، چرا که ریشههای لغوی متفاوتی دارند.