یعنی چه
در لغتنامههای معتبر مانند دهخدا و معین، این واژه به عنوان صفت فاعلی مرکب به معنی کسی است که توان و نیروی بدنی خود را میسنجد. در اصطلاح به افراد نیرومند، دلاور، مبارز یا کسانی که در میدان نبرد و کشتی قدرتنمایی میکنند، زورآزما میگویند.
هم خانواده
این واژه از دو جزء اصیل فارسی تشکیل شده است: «زور» به معنی نیرو و قدرت و «آزما» که بن مضارع از مصدر آزمودن و آزمایش است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت صوتی و آوایی [zōr-āzmā] است که به صورت سرهم نیز (زورآزما) نوشته میشود.
در جدول
در بازیهای جدول و سرگرمی، کلمه ۷ حرفی «زور آزما» یا کلماتی نظیر پهلوان، مبارز و قویپنجه به عنوان پاسخ طراحان استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی متناسب با سیاق متن میتوان از واژههای فوق برای انتقال مفهوم قدرتنمایی بدنی استفاده کرد.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی اصیل این کلمه در زبان فارسی شامل پهلوان، دلاور، قویهیکل و کسی است که بازوان ستبر دارد.
جمعبندی و توضیح کامل زور آزما
واژه «زورآزما» یک صفت مرکب کاملاً فارسی و اصیل است که از ترکیب دو بخش «زور» (برگرفته از ریشه اوستایی) و «آزما» (از مصدر آزمودن) ساخته شده است. این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی قدمتی دیرینه دارد و در اشعار بزرگانی چون سعدی شیرازی و شاهنامه فردوسی به عنوان نمادی از شجاعت، نبرد تنبهتن و قدرت بدنی پهلوانان و عیاران به کار رفته است.
در کاربرد روزمره و اصطلاحات جدولی، این کلمه دقیقاً مفهوم کسی را میرساند که با دیگری دستوجنبه نرم میکند تا عیار واقعی قدرت خود را بسنجد. متضاد این واژه صفاتی همچون ضعیف، ناتوان و عاجز است که در نقطهی مقابل پهلوانی و تنومندی قرار میگیرند.