یعنی چه
مرد قوی ترکیب وصفی است و به فرد مذکری اطلاق میشود که از توانایی بدنی، زور بازو و استقامت بالایی برخوردار است. این واژه در اصطلاحات سیاسی و اجتماعی (معادل Strongman) به رهبران مقتدر، بانفوذ و گاه دیکتاتور یا مستبد نیز اشاره دارد که حاکمیت مطلق یا ارادهای پولادین در اداره امور دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «مَردِ قَوی» (mard-e qavi) است که از دو واژهٔ مَرد (با فتحه روی میم و سکون را) و قَوی (با فتحه روی قاف و واو و تشدید یاء) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ مستقیم برای این عبارت ۶ حرفی در جدول، خود کلمهٔ «مرد قوی» است. با این حال، کلمات مترادفی مانند پیلتن، نیرومند، دلاور و زورمند نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بعد جسمانی از ترکیب Strong man و برای توصیف حاکمان مقتدر و دیکتاتورها از اصطلاح سیاسی Strongman استفاده میشود.
به عربی
معادل مستقیم این عبارت در زبان عربی «رَجُلٌ قَويّ» است. همچنین در ادبیات قرآنی و در داستان حضرت موسی (ع) در سوره قصص، از صفت «القَوِيُّ الأَمِينُ» برای اشاره به فرد توانا و امانتدار استفاده شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از ترکیب Güçlü adam استفاده میشود که Güçlü به معنای قدرتمند و adam به معنای مرد یا انسان است.
نماد چیست
مرد قوی در فرهنگها و اسطورههای مختلف جهان (نظیر رستم در شاهنامه و هرکول در اساطیر یونان) نماد پهلوانی، شجاعت و پایداری است. در ابعاد اجتماعی و خانوادگی، این مفهوم نمادی از تکیهگاه محکم، حفاظت و قدرت اجرایی به شمار میرود و در علوم سیاسی، نشانهٔ حاکمیت مطلق و اقتدارگرایی است.
جمعبندی و توضیح کامل مرد قوی
عبارت «مرد قوی» یک ترکیب وصفی پرکاربرد در زبان فارسی است که در وهلهٔ اول، ذهن را به سمت نیروی فیزیکی بالا، بازوان ستبر و توانایی جسمانی سوق میدهد. ریشهٔ جزء اول آن یعنی «مرد» به پارسی میانه بازمیگردد که معنای انسان و فناپذیر داشته و جزء دوم آن یعنی «قوی» واژهای عربی به معنای شدت یافتن و نیرو گرفتن است. این ترکیب در طول تاریخ فرهنگها همواره با مفاهیمی چون پهلوانی، حفاظت و تکیهگاه بودن پیوند خورده است.
با این حال، کارکرد این واژه تنها به بعد جسمانی محدود نمیشود؛ در ادبیات سیاسی جهان، این اصطلاح ترجمهای از کلمه Strongman است و برای توصیف رهبران اقتدارگرا، مصمم و گاه مستبد به کار میرود که با اتکا به نفوذ و قدرت خود، ارادهشان را پیش میبرند. در متون دینی و قرآنی نیز هرچند خود ترکیب مستقیماً نیامده، اما ویژگیِ «قوی بودن» در کنار «امانتداری» به عنوان برترین معیار برای یک کارگزار توانا و شایسته معرفی شده است.