یعنی چه
این اصطلاح به وضعیت یا حالتی اشاره دارد که در آن چیزی به طور کامل مشخص، مبرهن و آشکار است یا فردی نسبت به موضوعی آگاهی و اطلاع دقیق دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح همزه اولیه و سکون زاء و دال کشیده به صورت «اَزدا بودن» است.
در جدول
در پاسخ به سوالاتی نظیر معلوم بودن، دانسته بودن یا آشکار بودن در جدول، پاسخ واژه «ازدا بودن» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده وضوح، قطعیت و آگاهی از یک مسئله هستند.
به عربی
در زبان عربی از واژگانی که بر حقیقت، روشنی و هویدا بودن دلالت دارند به عنوان معادل استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی امروزی واژههای مترادفی چون مطلع بودن، باخبر بودن، روشن بودن و قطعی بودن دقیقاً هممعنی با این ترکیب کنایی کهن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ازدا بودن
اصطلاح «ازدا بودن» یک ترکیب فعلی بسیار کهن و اصیل ایرانی است که ریشه در زبان پارسی باستان (azdā) دارد. این واژه از دیرباز برای بیان مفاهیمی چون آگاهی، دانسته بودن، وضوح و محرز بودن یک امر به کار میرفته است. در واقع وقتی موضوعی کاملاً مشخص و عاری از ابهام باشد، یا فردی به مسئلهای اشراف کامل داشته باشد، حالت ازدا بودن صدق میکند.
این واژه از نظر واژهگزینی کاملاً ریشه ایرانی داشته و هیچگونه ارتباطی با متون یا ریشههای واژگان قرآنی ندارد. بررسی همخانوادههای آن مانند «ازدا کردن» به معنی آگاه کردن و «ازدا شدن» به معنی معلوم شدن، غنای این ریشه زبانی را در انتقال مفاهیم مربوط به دانش و روشنایی نشان میدهد.