یعنی چه
واژه خیطان ریشهای عربی دارد و تثنیه کلمه «خَیط» است که به معنای دو نخ یا دو رشته باریک به کار میرود. در لغتنامههای قدیمی فارسی مانند دهخدا، این واژه علاوه بر معنای ریسمانها، برای اشاره به گروهی از شترمرغان نیز استفاده شده است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه خیطان به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «دو نخ» یا «دو رشته» کاربرد دارد و یک کلمه پنج حرفی است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه خیطان بر اساس کاربرد آن در زمینه رشتهها و طنابهای باریک انتخاب شدهاند.
به فارسی
معادلهای مستقیم و مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل مواردی چون دو رشته، نخها، ریسمانها، سلک و حبل هستند که به مفهوم اتصال و رشته اشاره دارند.
در قرآن
این واژه به صورت مستقیم به صورت تعبیر «الخیط الأبیض» (نخ سفید) و «الخیط الأسود» (نخ سیاه) در آیه ۱۸۷ سوره مبارکه بقره آمده است. این تعبیر در تفاسیر به عنوان «خیطان» (دو رشته) شناخته میشود که مراد از آن، آشکار شدن سپیده دم و مرز مشخص شدن وقت روزه و امساک است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات فارسی، خیطان (اشاره به دو رشته سپید و سیاه بامداد) نمادی از مرز باریک میان تاریکی و روشنایی، بیداری و هوشیاری، و همچنین توانایی تشخیص دادن حق از باطل در شرایط غبارآلود است.
جمعبندی و توضیح کامل خیطان
واژه خیطان یک کلمه با ریشه عربی از ماده (خ ی ط) است که به لغتنامهها و متون کهن فارسی راه یافته است. معنای اصلی و لغوی آن «دو نخ» یا «دو رشته» است، اما در اصطلاحات قرآنی و تفسیری بار معنایی ویژهای دارد. این کلمه یادآور تعبیر معروف آیه ۱۸۷ سوره بقره است که در آن مرز میان شب و روز به دو رشته سیاه و سپید تشبیه شده است.
در کاربردهای عمومی و جدول، این واژه پنج حرفی به عنوان مترادفی برای ریسمانها و دوزندگی شناخته میشود و همخانوادههایی چون خیاط، مخیط و خیاطت دارد. شناخت این کلمه به درک بهتر تعابیر استعاری در ادبیات کلاسیک و متون مذهبی کمک میکند.