معنی
این عبارت از نظر تحتاللفظی به معنای «روزیِ پروردگارت بهتر است» میباشد. از دیدگاه تفسیری و اصطلاحی، به این حقیقت اشاره دارد که نعمات معنوی، حلال، پاک و پاداشهای پایدار الهی (مانند ایمان، هدایت، آرامش دل و بهشت) نسبت به جلوهها، ثروتها و تجملات ناپایدار مادی دنیا، بسیار ارزشمندتر، والاتر و ماندگارتر هستند.
یعنی چه
این فراز قرآنی یک اصل فکری و تربیتی را بیان میکند؛ به این معنا که انسان نباید فریب ثروتهای مادی یا موفقیتهای ظاهری دیگران را بخورد و دچار حسرت یا طمع شود. در واقع بیانگر این است که مادیات دنیا صرفاً ابزاری برای آزمایش هستند، در حالی که بهرههای معنوی و ارتباط با پروردگار، دارایی حقیقی و مایهٔ تکامل انسان است.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت بر اساس قواعد اعرابگذاری عربی به صورت «رِزْقُ رَبِّکَ خَیْرٌ» است که در خوانش روان فارسی معمولاً تنوین انتهای آن تلفظ نمیشود یا به صورت ساکن ادا میگردد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم «رزق» از واژگانی چون provision یا sustenance (روزی و مایه حیات) استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که خود عبارت یک فراز اصیل عربی از قرآن کریم است، مفاهیم همارز آن در ادبیات عرب به صورت ضربالمثل یا عبارات تفسیری ذکر میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان فارسی این عبارت «و روزی پروردگار تو بهتر است» میباشد که به عنوان یک گزارهٔ اخلاقی و اعتقادی در میان فارسیزبانان به کار میرود.
در قرآن
این عبارت دقیقاً بخشی از آیه ۱۳۱ سوره طه است. خداوند در این آیه به پیامبر اسلام (ص) و مؤمنان توصیه میفرماید که به تجملات دنیوی که به کافران داده شده چشم ندوزند، زیرا این مواهب مادی وسیلهای برای آزمایش آنهاست. آیه با این فراز به پایان میرسد: «...وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ» یعنی و روزی پروردگارت بهتر و پایدارتر است.
جمعبندی و توضیح کامل رزق ربک خیر
عبارت قرآنی «رزق ربک خیر» که ریشه در آیه ۱۳۱ سوره طه دارد، یکی از کلیدیترین مفاهیم اخلاقی و عرفانی را در فرهنگ اسلامی تبیین میکند. این فراز به انسان یادآوری میکند که زرقوبرق مادی و ثروتهای دنیوی، داراییهای ناپایدار و زودگذری هستند که غرق شدن در آنها مایهٔ غفلت است. در مقابل، مواهب معنوی، روزی حلال و پاداشهای الهی به عنوان خیر حقیقی معرفی میشوند.
در نگاه تفسیری، این آیه روحیهٔ قناعت، توکل و عزت نفس را در جامعه زنده نگه میدارد. سرسپردگی به مال دنیا و چشم دوختن به دارایی دیگران، آرامش روانی را سلب میکند؛ اما درک این حقیقت که روزی پروردگار پایدارتر و باارزشتر است، انسان را به سمتی هدایت میکند که برای کسب کمالات اخلاقی و معنوی تلاش کند و به آرامش درونی دست یابد.