یعنی چه
بلالیه نام یکی از فرقههای غُلات (گزافهگویان مذهبی) در تاریخ اسلام است. این گروه پیروان شخصی به نام «ابوطاهر محمد بن علی بن بلال» بودند. او از اصحاب امام حسن عسکری (ع) بود که پس از آغاز غیبت صغری، ادعای بابیت و نیابت خاص کرد و گروهی را به دور خود جمع نمود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بَلالِیَّه» (با فتح با و لام اول، و تشدید و کسر یاء) است که در زبان مذهبی و تاریخی به همین شکل ادا میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، در پاسخ به راهنمای «از فرقههای غلات» یا «فرقه منسوب به ابوطاهر بن بلال»، کلمه ۶ حرفی «بلالیه» مد نظر است.
به انگلیسی
در متون مذهبی، تاریخی و کتب شرقشناسی مکتوب به زبان انگلیسی، این فرقه را به صورت آوانگاری شده یا با پسوند مکتب به کار میبرند.
به ترکی
در منابع مکتوب عثمانی و ترکی مدرن، برای اشاره به این فرقه مذهبی از معادل ترکی آن استفاده میشود.
به فارسی
از آنجا که «بلالیه» یک اسم خاص برای یک فرقه تاریخی و مذهبی منقرضشده است، معادل یا مترادف مستقیم معنایی در زبان فارسی ندارد و ریشه آن عربی (منسوب به بلال) است.
نماد چیست
فرقه بلالیه یک جریان فکری و عقیدتی گذرا در سدههای اولیه اسلام بود و در منابع تاریخی هیچگونه نماد، پرچم یا نشان گرافیکی خاصی برای آنها ثبت نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بلالیه
فرقه بلالیه یکی از جریانهای منشعب شده در دوران غیبت صغری است که به دلیل ادعاهای دروغین بنیانگذارش یعنی ابوطاهر بن بلال در شمار فرقههای غلات قرار گرفت. ابوطاهر که ابتدا از اصحاب مورد اعتماد امامان شیعه بود، بعدها با سرکشی در برابر وکلای رسمی امام زمان (عج)، مدعی مقام بابیت شد و پیروان او به بلالیه معروف شدند.
این فرقه به دلیل نداشتن پایگاه فکری استوار و مخالفت شدید جامعه شیعه امامیه، به سرعت تضعیف شد و در طول تاریخ از بین رفت. امروزه نام این فرقه صرفاً در کتب ملل و نحل و متون تاریخ اسلام به چشم میخورد.