یعنی چه
در زیستشناسی به تیره هیلوباتید (Hylobatidae) از کپیها (انسانواران) گفته میشود. این جانداران به دلیل داشتن دستان بسیار دراز و قدرتمند که طول آنها از کل بدنشان بیشتر است، به این نام شناخته میشوند. آنها بیشتر عمر خود را روی درختان جنگلهای بارانی جنوب شرقی آسیا میگذرانند و با حرکاتی آکروباتیک بین شاخهها تاب میخورند.
تلفظ
این عبارت از سه واژه «میمون» (با کسره م م اول)، «دراز» (با فتح دال و را) و «دست» (با فتح دال) تشکیل شده است که به صورت یک ترکیب وصفی مقلوب تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این نشانه معمولاً «میمون درازدست» با ۱۲ حرف یا معادل فرنگی آن یعنی «گیبون» با ۵ حرف است.
به انگلیسی
واژه انگلیسی Gibbon مستقیماً به این خانواده از نخستینسانان اشاره دارد که از ریشه فرانسوی قدیمی گرفته شده است.
به عربی
در زبان عربی علاوه بر استفاده از وامواژه «الغیبون»، از عبارت توصیفی «قرد طويل الذراعين» به معنی میمون دستدراز نیز استفاده میشود.
نماد چیست
در اسطورهها و فرهنگ چین باستان و جنوب شرق آسیا، میمون درازدست برخلاف دیدگاههای غربی، نمادی مثبت است. آنها به دلیل زندگی در ارتفاعات بالا و بالای درختان بلند، نماد انسانهای وارسته، آزادگی و دل نبریدن به مادیات زمین هستند. همچنین صدای آواز آنها در سپیدهدم، در ادبیات شرق آسیا نماد دلتنگی و سودازدگی شاعرانه به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل میمون درازدست
میمون درازدست که در اصطلاح علمی گیبون نامیده میشود، یکی از منحصربهفردترین پستانداران جنگلهای بارانی آسیای جنوبی و جنوب شرقی است. این جاندار به دلیل ساختار متمایز بدن و دستان بسیار بلندش، استاد حرکت در میان شاخ و برگ درختان است و بهندرت به روی زمین میآید.
از نظر فرهنگی، این موجود جایگاه ویژهای در ادبیات و باورهای خاور دور دارد و آوازهای گروهی و صبحگاهی آنها الهامبخش شاعران بوده است. در زبان فارسی، نام این جاندار یک ترکیب وصفی دقیق بر اساس ویژگیهای فیزیکی آشکار آن است که به خوبی جایگزین نامهای بیگانه شده است.