یعنی چه
این اصطلاح برای توصیف فردی به کار میرود که بر اثر فشارها، مشکلات یا آزارهای مداوم، صبر و طاقتش تمام شده و به مرز ناتوانی و بیچارگی رسیده است؛ به عبارتی جانش به لب رسیده است.
مترادف
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [beh sotūh āmadeh] است که از سه بخش «به» + «سُتوه» (با ضمه روی حرف ت) + «آمده» تشکیل شده است.
در جدول
واژه «به ستوه آمده» در حل جدول دقیقاً ۱۰ حرف دارد. بسته به تعداد حروف طراح جدول، کلمات عاجز، ملول یا درمانده نیز میتوانند به عنوان پاسخ جایگزین استفاده شوند.
به انگلیسی
به عربی
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات، این حالت استعاره از به پایان رسیدن ظرفیت روانی فرد است. در تصویرسازیها معمولاً با قراردادن دستها روی سر از شدت کلافگی یا زنجیری که زیر فشار شدید در حال پاره شدن است، نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل به ستوه آمده
واژه «به ستوه آمده» یک اصطلاح اصیل فارسی با ریشهای کهن در زبان پهلوی (به صورت ستو stōh) است که مفهوم عجز، ناتوانی و درماندگی را منتقل میکند. این عبارت زمانی به کار میرود که فرد بر اثر تداوم یک وضعیت آزاردهنده، تمام شکیبایی خود را از دست داده و دیگر قادر به تحمل شرایط موجود نیست. نقطه مقابل این واژه در زبان فارسی، کلمه «نستوه» است که به معنای خستگیناپذیر، مقاوم و صبور به کار میرود.
اگرچه این واژه به صورت مستقیم در متن عربی قرآن کریم نیامده است، اما در ترجمههای کهن و معاصر فارسی برای انتقال مفاهیمی چون «عجز» (ناتوان کردن) یا «عَنَت» (به مشقت افتادن) استفاده شده است؛ مانند آیه ۵۷ سوره نور که در ترجمه آن آمده است: «نمیتوانند ما را در زمین به ستوه آورند». در ادبیات فارسی نیز این اصطلاح بازتابدهنده نقطه شکست انسان و لبریز شدن کاسه صبر است.