یعنی چه
شخص منفور به فردی گفته میشود که به دلیل رفتار، کردار یا صفات ناپسندش، از چشم مردم افتاده و مورد تنفر و بیزاری همگانی قرار گرفته است. این واژه از ریشه عربی «نفر» به معنای رمیدن و دوری کردن گرفته شده و به کسی دلالت دارد که دیگران از او دوری میجویند.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت «شَخْصِ مَنْفور» (shakhs-e manfoor) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «شخص منفور» (۸ حرف) یا کلماتی مانند مطرود، مردود و نکوهیده باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و سیاق متن، عبارات فوق برای توصیف چنین فردی به کار میروند.
به عربی
در زبان عربی اصطلاحات فوق برای رساندن مفهوم فردی که مورد انزجار و طرد جامعه قرار گرفته، استفاده میشود.
در قرآن
خودِ ترکیب «منفور» در قرآن نیامده است، اما ریشه آن به صورت «نُفوراً» (به معنی رمیدن و دوری کردن از حق) بارها ذکر شده است. همچنین قرآن برای اشاره به افرادی که به دلیل اعمالشان منفور بارگاه الهی هستند، از واژگانی چون «لعین» (ملعون) یا تعابیری مثل عدم محبت خدا به کافران و معتدین استفاده کرده است.
نماد چیست
در نمادشناسی سنتی و اسطورهای، موجوداتی مانند کفتار و موش در دنیای حیوانی، و شخصیت ابلیس یا شیطان در مفاهیم عقیدتی، به عنوان نمادهای بارز موجودات منفور، مطرود و مایه انزجار شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل شخص منفور
عبارت «شخص منفور» توصیفکننده فردی است که به دلیل زیر پا گذاشتن اصول اخلاقی، انسانی یا اجتماعی، هنجارشکنی شدید یا آسیب رساندن به دیگران، پایگاه اجتماعی خود را از دست داده و با موجی از نارضایتی، بیزاری و طرد جمعی مواجه شده است. این مفهوم ریشه در ساختارهای نظارتی جامعه دارد که به صورت خودکار افراد آسیبرسان را از بدنه اصلی خود پس میزند.
از نظر ریشهشناسی، این ترکیب از کلمه فارسی-عربی «شخص» و اسم مفعول «منفور» (از ریشه نفر) ساخته شده که دقیقاً حالتِ «رمیدگی و دوریجستن» دیگران از یک فرد را به تصویر میکشد. در فرهنگها و زبانهای مختلف نیز برای چنین جایگاهی واژگان ویژهای نظیر Persona non grata یا شخص بغیض در نظر گرفته شده که عمقِ طرد اجتماعی او را نشان میدهد.