یعنی چه
این واژه به اعمالی اطلاق میشود که از نظر عرف و شرع، بسیار قبیح و شرمآور شمرده میشوند و شامل هرگونه گفتار یا کردار مغایر با عفت عمومی و حدود الهی است.
تلفظ
این واژه به صورت «فَواحِش» با تکیه بر هجای دوم تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معمولاً با عناوینی نظیر «زشتیها» یا «گناهان بزرگ» مورد پرسش قرار میگیرد.
به انگلیسی
این واژه بسته به سیاق متن، معادلهای متفاوتی در انگلیسی دارد که عمدتاً به مفاهیم غیراخلاقی اشاره دارند.
در قرآن
در آیات قرآنی، فواحش به گناهان بسیار بزرگ اشاره دارد؛ خداوند در قرآن انجام آشکار و پنهانِ این اعمال را صراحتاً منع فرموده است.
نماد چیست
استفاده از این واژه نشاندهنده ناهنجاری شدید در جامعه و تباهی اخلاقی است که مرزهای کرامت انسانی را زیر پا میگذارد.
جمعبندی و توضیح کامل فواحش
واژه «فواحش» که جمع مکسر «فاحشه» است، در ادبیات فارسی و دینی به طیف گستردهای از رفتارهای بسیار ناپسند و گناهان بزرگ اطلاق میشود. این کلمه بار معنایی سنگینی دارد و معمولاً برای توصیف اعمالی به کار میرود که با ارزشهای اخلاقی و احکام شرعی تضاد شدید دارند.
در کاربردهای قرآنی و متون اخلاقی، فواحش نه تنها به گناهان آشکار، بلکه به خلوتهای نامشروع و اعمال منافی عفت اشاره دارد. این واژه در فرهنگ عمومی نیز نمادی از فساد و تباهی است و همواره به عنوان نقطه مقابل پاکدامنی و فضایل اخلاقی در نظر گرفته میشود.