یعنی چه
ابدی به ویژگی یا مفهومی اشاره دارد که زمان برای آن متوقف یا بیانتهاست. این واژه معمولاً برای توصیف مفاهیمی به کار میرود که زوالناپذیر هستند و در امتداد زمان تا بینهایت ادامه مییابند، مانند روح، عشق یا ذات الهی.
مترادف
این کلمات همگی بر تداوم، ثبات و عدم نابودی در طول زمان دلالت دارند.
متضاد
توجه داشته باشید که از نظر فلسفی، متضاد کلمه «ابد» واژه «ازل» (آنچه آغاز ندارد) است، اما متضاد صفتیِ «ابدی» کلماتی هستند که بر پایانپذیری دلالت میکنند.
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً در پاسخ به راهنمای «همیشگی و جاودان»، واژه ۴ حرفی «ابدی» یا «سرمد» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
واژه eternal بیشتر جنبه فلسفی و فرای زمان بودن را میرساند و everlasting به معنای تداوم تا ابد در خط زمان است.
به عربی
واژه ابدی خود اسم منسوب از ریشه عربی «أ ب د» است که وارد زبان فارسی شده است.
به ترکی
در ترکی استانبولی sonsuz به معنای بیپایان و ölümsüz به معنای نامیرا برای این مفهوم استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ابدی
واژه ابدی از ریشه عربی «أبد» گرفته شده و صفت نسبی است که وارد زبان فارسی شده است. این واژه در لغت به معنای جاودان، همیشگی و پایدار است و به چیزی اطلاق میشود که در آینده هیچگونه انتها و پایانی برای آن متصور نیست. در متون فلسفی و عرفانی، ابدی در کنار واژههایی چون ازلی و سرمدی به کار میرود که به ترتیب به بیآغازی، بیپایانی و احاطه بر زمان اشاره دارند.
در فرهنگها و اسطورههای گوناگون، مفهوم ابدیت با نمادهایی همچون مار اوروبوروس (ماری که دم خود را میبلعد) یا نماد ریاضی بینهایت نشان داده میشود. اگرچه خود واژه ابدی به این شکل صریح در متن قرآن نیامده، اما ریشه آن به صورت ظرف زمان «أبداً» بارها برای توصیف خلود و جاودانگی بهشتیان و جهنمیان استفاده شده است.