یعنی چه
در کاربرد عمومی، به فردی که ابزار جنگی حمل میکند مسلح میگویند. در کاربردهای تخصصیتر، به ابزاری که دقت آن با ادوات جانبی افزوده شده (مانند چشم مسلح) یا سازهای که با میلگرد تقویت شده (مانند بتن مسلح) نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه با فتحه بر روی حرف اول و تشدید بر روی حرف دوم (لام) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، معمولاً با تعابیری مانند «دارای سلاح»، «مجهز به اسلحه» یا «کسی که سلاح دارد» طرح میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به کاربرد نظامی یا فنی، از واژگان متفاوتی استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای این واژه در زبان فارسی شامل مواردی است که بر آمادگی دفاعی یا برخورداری از تجهیزات دلالت دارند.
نماد چیست
مفهوم مسلح بودن در ادبیات سیاسی و نظامی، فراتر از حمل سلاح، به معنای داشتن توانایی پاسخگویی و حفظ امنیت است. اصطلاح «صلح مسلح» بازتابدهنده همین مفهوم بازدارندگی است.
جمعبندی و توضیح کامل مسلح
واژه «مسلح» یک اسم مفعول از ریشه عربی «سلاح» است که در فارسی برای توصیف افراد مجهز به جنگافزار یا سازههای تقویتشده به کار میرود. این واژه در سطحی فراتر از معنای لغوی، نشاندهنده سطح آمادگی دفاعی و توانمندی عملیاتی یک نیرو یا یک ساختار مهندسی است.
در فرهنگ عمومی، این کلمه پیوندی ناگسستنی با مفاهیم امنیت و قدرت دارد. استفاده از این واژه در ترکیباتی نظیر «بتن مسلح» نشان میدهد که مفهوم تجهیز شدن، نه فقط در حوزه نظامی، بلکه در علوم مهندسی برای ارتقای پایداری و قدرت نیز کاربرد گستردهای دارد.