یعنی چه
واژهای مرکب، عامیانه و گفتاری (شکسته) است که از کلمه «عقد» (به معنی پیمان نکاح) و ضمیر متصل اول شخص جمع «ـِمون» (به معنی مال ما) ساخته شده است. این کلمه در گفتگوهای روزمره برای اشاره به روز، مراسم یا اصل پیوند زناشویی زوجین استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه در زبان محاورهای و گفتاری فارسی به صورت مصوت کوتاه کسره روی حرف دال و ضمه روی میم تلفظ میشود: [ʻaq-de-mun]
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «پیمان زناشویی ما به عامیانه»، واژه ۶ حرفی «عقدمون» قرار میگیرد.
به انگلیسی
با توجه به بافتار متن، میتوان برای اشاره به مراسم از ceremony و برای اشاره به عهد و پیمان از bond یا espousal استفاده کرد.
به عربی
در متون حقوقی و فقهی از اصطلاح عَقْدُنا و در زبان عامیانه برای اشاره به جشن از تعابیر مربوط به حفل استفاده میشود.
در قرآن
ریشه عربی کلمه (ع-ق-د) بارها در قرآن آمده است؛ از جمله در آیه ۱ سوره مائده: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ» (ای کسانی که ایمان آوردهاید، به پیمانها وفا کنید) و همچنین عبارت «عُقْدَةُ النِّکاحِ» (پیوند زناشویی) در آیه ۲۳۵ سوره بقره که به همین مفهوم اشاره دارد.
نماد چیست
این کلمه یادآور نمادهایی همچون حلقه ازدواج (نشانگر پیوند ابدی و گره خوردن دو زندگی)، سند یا قباله رسمی ازدواج، و سفره سنتی عقد است که همگی جلوههایی از شروع یک تعهد رسمی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل عقدمون
واژه «عقدمون» یک اصطلاح کاملاً عامیانه، صمیمی و گفتاری در زبان فارسی است. این کلمه از ترکیب اسم «عقد» (ریشته عربی به معنی بستن و محکم کردن پیمان) و ضمیر متصل فارسی «ـِمون» ساخته شده است و زوجها در لایههای مختلف صحبتهای روزمره خود برای اشاره به زمان، مراسم یا اصل عهد زناشوییشان از آن استفاده میکنند.
اگرچه خود این واژه ترکیبی در کتابهای لغت سنتی یا متون مذهبی به این شکل چسبیده دیده نمیشود، اما ریشه اولیه آن یعنی «عقد» پایگاه قوی حقوقی، فقهی و قرآنی دارد و اصطلاحاتی مانند «عقدة النکاح» در قرآن کریم نیز به همین گره قانونی و عاطفی میان دو انسان اشاره دارد.
در بازیها و سرگرمیهای کلمات مانند جدول کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک کلمه ۶ حرفی شناخته میشود. مفاهیمی چون حلقه سنتی، سفره عقد و قباله رسمی از بارزترین نمادهای تصویری و ذهنی هستند که با شنیدن کلمه عقدمون در ذهن مخاطب فارسیزبان تداعی میشوند.