یعنی چه
مُتَوَعِّد در لغت به معنای شخص یا عاملی است که اقدام به تهدید، ترساندن و وعید دادن به دیگری میکند. این کلمه به عنوان صفت یا اسم فاعل برای کسی به کار میرود که فردی را از عواقب بد یا مجازات کاری بیم میدهد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف میم، فتح روی حرف تاء و واو، و کسره همراه با تشدید روی حرف عین به صورت مُتَوَعِّد است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ پنج حرفی برای این مفهوم خود کلمه «متوعد» است و معادلهای آن نظیر تهدیدکننده نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم شخص یا رفتار متوعد از واژههای Threatener یا صفتهای واجد این ویژگی استفاده میشود.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و در زبان عربی فصیح نیز کلمات المُتَوَعِّد و المُهَدِّد به همین معنای ترساننده و تهدیدکننده به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی عبارات ترکیبی به معنای کسی که اخطار جدی میدهد یا تهدید میکند برای این کلمه معادلسازی میشوند.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان این واژه در زبان فارسی شامل کلماتی چون بیمدهنده، ترساننده و مهدد هستند که همگی مفهوم انذار و ترساندن از مجازات را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل متوعد
واژه مُتَوَعِّد از ریشه عربی «و ع د» و بر وزن تفعُّل ساخته شده است. این کلمه در ساختار دستوری اسم فاعل بوده و به کسی اطلاق میشود که دیگری را به وسیله کلام، رفتار یا ابزارهای مختلف از عواقب ناخوشایند، عذاب یا مجازات میترساند. در متون کهن و ادبیات رسمی، این کلمه در تقابل با واژگانی قرار میگیرد که مژده یا وعده خیر میدهند.
اگرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده، اما مشتقات دیگر آن مانند «وعید» به معنای تهدید به عذاب بارها استفاده شده است. در زبان فارسی معاصر، این واژه بیشتر صبغه کتابی و رسمی دارد و در گفتار روزمره کمتر شنیده میشود، اما در ادبیات حقوقی، فقهی و جدولهای کلمات متقاطع کماکان کاربرد برجستهای دارد.