یعنی چه
این واژه دو معنای کاملاً متمایز دارد: در زبان فارسی عمومی، حاصل جمع کلمه «جنوب» با نشانه «ها» است که به معنای مناطق و بخشهای جنوبی یا متمایل به جنوب میباشد. در زبان عربی و اصطلاح قرآنی، ترکیب اسم «جُنوب» (جمعِ جَنب به معنی پهلو) با ضمیر متصل «ها» (آن/آنها) است که معنی «پهلوهای آن» را میدهد.
تلفظ
در کارکرد فارسی به صورت [جُ نو بْ ها] تلفظ میشود. در متن قرآن و زبان عربی، به صورت [جُ نُـو بُـ ها] با ضمه روی نون و باء خوانده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول مربوط به جمع جنوب یا پهلوهای آن، کلمه ۶ حرفی «جنوبها» است.
به انگلیسی
برای معنای جغرافیایی از واژگان مربوط به South و برای معنای آناتومیک/عربی از کلمات مربوط به Side استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای جمع جهت جغرافیایی جنوب از «جنوبات» استفاده میکنند، در حالی که کلمه «جنوبها» خود یک ترکیب عربی به معنی پهلوهای آن موجود مؤنث است.
به فارسی
برگردان دقیق کلمه در معنای جغرافیایی «نیمروزها» یا «بخشهای جنوبی» است و در معنای قرآنی به «پهلوهای آن چیز یا آن حیوان» ترجمه میشود.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن در آیه «فَإِذَا وَجَبَتْ جُنُوبُهَا فَكُلُوا مِنْهَا...» (سوره حج، آیه ۳۶) آمده است که اشاره به افتادن پهلوهای شترهای قربانی بر زمین پس از نحر دارد.
جمعبندی و توضیح کامل جنوبها
واژه «جنوبها» از آن دست کلماتی است که اشتراک لفظی میان فارسی و عربی، دو مسیر معنایی کاملاً متفاوت برای آن ایجاد کرده است. در ساختار زبان فارسی، این کلمه اصطلاحی ساده و متشکل از جهت جغرافیایی «جنوب» و علامت جمع «ها» است که برای اشاره به مناطق یا بخشهای واقع در سمت جنوب به کار میرود. این واژه در قطبنما و جغرافیا با نماد S شناخته شده و در نمادشناسی فرهنگی معمولاً با گرما و پویایی همراه است.
در سوی دیگر، نگاه دانشنامهای و ریشهشناختی مشخص میکند که این کلمه در زبان عربی ترکیب اسم و ضمیر بوده و به معنای «پهلوهای آن» است. ریشه اصلی این لغت «ج ن ب» بوده و از آنجا که جهت جنوب در زاویه و پهلوی انسان (هنگام ایستادن رو به مشرق) قرار میگیرد، این نام را به خود گرفته است. این کاربرد دقیقاً در آیه ۳۶ سوره مبارکه حج برای توصیف وضعیت شترهای قربانی پس از ذبح به کار رفته است.