یعنی چه
در ادبیات فارسی، تنبل به کسی گفته میشود که دچار کاهلی و سستی است و از فعالیتهای سازنده گریزان است. واژه بیکاره نیز به فردی اطلاق میشود که مهارت یا شغل مفیدی ندارد و وقت خود را به بطالت میگذراند.
تلفظ
تَنبَل (tan-bal) و بیکاره (bi-kā-reh).
در جدول
عبارت «تنبل یا بیکاره» با احتساب فاصلهها و حروف، به عنوان یک کلیدواژه دوازدهحرفی در جدولهای کلمات متقاطع شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای دقیق این مفهوم در انگلیسی شامل Lazy (تنبل)، Idle (بیکاره) و Slothful (کاهل) هستند.
به عربی
در زبان عربی از واژگانی نظیر «کسول» (برگرفته از کسالت) و «خامل» برای توصیف این ویژگی استفاده میشود.
به ترکی
واژه Tembel در زبان ترکی دقیقاً معادل تنبل فارسی است که از ریشه فارسی به این زبان وارد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تنبل یا بیکاره
واژگان «تنبل» و «بیکاره» در زبان فارسی به صفات ناپسندی اشاره دارند که مانع بهرهوری و رشد فردی میشوند. تنبل بیشتر به سستیِ اراده در انجام کار اشاره دارد، در حالی که بیکاره بر فقدانِ شغل یا فعالیت مفید تأکید میکند.
این مفاهیم در متون اخلاقی و دینی همواره نکوهش شدهاند و در تضاد مستقیم با مفاهیمی همچون تلاش، پشتکار و سختکوشی قرار دارند. در فرهنگ عامه و حیاتوحش، حیوان «تنبل» به دلیل سبک زندگی ایستا، نماد بارز این ویژگی است.