یعنی چه
واژه «شی شی» در زبان فارسی اصیل و کلاسیک مدخل مستقل و ادبی ندارد. این ترکیب بیشتر در زبان محاوره و گفتار کودکانه به دو معنی به کار میرود: نخست به عنوان شکل تغییریافته و تکرارشده واژه «شیشه» (مانند شیشه شیر بچه یا بطریهای کوچک) و دوم به صورت یک نامآوا یا اصطلاح آوا-تقلیدی در برخی خانوادهها برای اشاره به ادرار کردن (جیش یا پیپی) کودکان.
تلفظ
تلفظ این واژه در کاربرد کودکانه آن به صورت «شِیشِی» یا «شیشی» با کسره یا یاء مجهول و معروف است که ناشی از تکرار صوتی هجاها برای تسهیل گفتار در زبان کودکان است.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه در کدام یک از معانی عامیانه خود به کار رود، معادل انگلیسی آن متفاوت خواهد بود.
به ترکی
در زبان ترکی واژه Şişe خود یک وامواژه از فارسی است. همچنین واژه Çiş نیز به عنوان معادل ادرار کودکانه کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای دقیقتر رسمی و محاورهای این واژه در زبان فارسی شامل شیشه، بطری، آبگینه و در وجه دیگر آن ادرار و جیش است.
نماد چیست
این واژه فاقد هرگونه نماد عرفانی، ادبی یا مذهبی در فرهنگ رسمی است و تنها در فرهنگ عامه نمادی از زبان ساده، مخفف و لطیفشده دوران کودکی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل شی شی
واژه «شی شی» یک مدخل رسمی یا کلاسیک در لغتنامههای مرجع زبان فارسی مانند دهخدا و معین به شمار نمیرود. این ترکیب ساختاری کاملاً محاورهای، عامیانه و گفتاری دارد که عمدتاً در قلمرو زبان کودکانه شکل گرفته است.
بررسی کاربردهای روزمره نشان میدهد که این کلمه از دو مسیر مجزا وارد گفتار شده است؛ اول به عنوان تکرار و سادهسازی واژه «شیشه» جهت اشاره به شیشه شیر یا بطریهای کوچک، و دوم به عنوان یک نامآوا (اصطلاح آوا-تقلیدی) برای لطیفسازی و اشاره به دفع ادرار در کودکان که مشابه آن در سایر زبانها نیز دیده میشود.
در مجموع، این اصطلاح یک واژه چهار حرفی عامیانه است که کاربرد آن به ارتباطات درونخانوادگی و مکالمات مرتبط با خردسالان محدود میشود و ریشه مستقل یا مشتقشده ادبی در زبان فارسی معیّار ندارد.