یعنی چه
واژه العرسان در زبان عربی معاصر به عنوان جمعِ کلمه «العريس» به کار میرود و به معنای دامادها یا به طور کلی عروس و دامادها (زوجهای جوان) است. در لغتنامههای کهن، این واژه را تثنیه (دوگان) کلمه «عِرس» نیز دانستهاند که به معنای زن و شوهر یا حتی مجازاً شیر نر و ماده به کار میرفته است.
تلفظ
این کلمه در زبان مبدأ (عربی) با ضمه روی حرف عـ و سکون روی ر به صورت اَلْعُرْسانْ (Al-Orsaan) تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، واژه العرسان به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی برای راهنماهایی چون «دامادها» یا «زوجهای تازهازدواجکرده» شناخته میشود.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق مفهوم این واژه در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از اصطلاحات مربوط به زوجهای جدید یا جمع دامادها استفاده میشود.
به عربی
اصالت این کلمه عربی است؛ در این زبان برای دو نفر از واژه العروسین و برای اشاره به جمع قرین با شادمانی از العرسان استفاده میکنند.
به فارسی
در برگردان دقیق روان به زبان فارسی، میتوان واژههایی نظیر «تازهدامادها»، «همسران» یا «زوجهای نوپا» را به عنوان معادل مستقیم آن قرار داد.
در قرآن
کلمه العرسان یا ریشه ثلاثی مجرد آن (ع - ر - س) در متن قرآن کریم به کار نرفته است. کتاب آسمانی برای بیان مفهوم همسران یا ازدواج، از واژگانی چون «أزواج» یا مشتقات «نکاح» استفاده کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل العرسان
واژه «العرسان» یک اصطلاح اصیل عربی است که وارد متون کهن و لغتنامههای فارسی شده است. این کلمه در اصل جمعِ واژه «العریس» بوده و در کاربرد روزمره و معاصر به معنای دامادها یا به طور عامتر، عروس و دامادها (زوجهای تازهازدواجکرده) به کار میرود. ریشه این کلمه ثلاثی مجرد (ع - ر - س) است که مفاهیمی نظیر عروسی، تعریس و همسر را در خود جای داده است.
با وجود کاربرد فراوان این ریشه در زبان و ادبیات عرب، در متن قرآن کریم از این واژه یا همخانوادههای آن استفاده نشده و مفاهیم مشابه با کلماتی نظیر ازواج یا نکاح بیان شدهاند. در فرهنگ عامه و ادبیات، العرسان نمادی از آغاز زندگی مشترک، پیوند رسمی، عشق، شادمانی و تشکیل خانواده به شمار میرود و در جدول کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی کاربرد دارد.