معنی
وطندوست صفت مرکب فاعلی (وطن + دوست) است و به کسی اطلاق میشود که به زادگاه، مرز بوم و کشور خود عشق میورزد و برای حفظ و سربلندی آن تلاش میکند.
یعنی چه
این واژه به معنای داشتن عِرق ملی و تعهد قلبی به منافع، فرهنگ و تمامیت ارضی کشور است؛ فرد وطندوست منافع جمعی و پیشرفت میهن خود را بر منافع شخصی ترجیح میدهد.
مترادف
واژههایی مانند میهنپرست و ملیگرا نزدیکترین معنا را به این مفهوم دارند.
جمله سازی
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «وَ طَنْ دُوسْتْ» است که از دو بخش وطن (عربی) و دوست (فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، در پاسخ به راهنمای «عاشق میهن» یا «میهنپرست»، واژه ۷ حرفی «وطندوست» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به فرد وطندوست از واژه Patriot و برای توصیف رفتار یا حس وطندوستی از صفت Patriotic استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل وطن دوست
واژه «وطندوست» یک ترکیب اصیل و رایج در زبان فارسی است که ریشه در پیوند کلمه عربی «وطن» (به معنی محل اقامت) و واژه پهلوی «دوست» دارد. این مفهوم در فرهنگ اسلامی و ایرانی جایگاه بسیار والایی دارد، تا جایی که در احادیث مشهور نبوی، حب و دوستی وطن به عنوان نشانهای از ایمان معرفی شده است و در قرآن کریم نیز وابستگی به دیار و زادگاه مورد توجه قرار گرفته است.
در طول تاریخ، شخصیتهای اساطیری و واقعی متعددی نظیر آرش کمانگیر به عنوان نمادهای بارز وطندوستی و فداکاری در راه حفظ مرزها شناخته شدهاند. امروزه نیز این مفهوم با نمادهای ملی مانند پرچم، سرود ملی و حتی نمادهای زیستمحیطی مثل یوزپلنگ ایرانی گره خورده است و نشاندهنده هویت، اصالت و تعهد شهروندان به سرزمینشان است.