یعنی چه
واژه «دفله» در زبان فارسی به معنی دف کوچک، دایره زنگی یا نوعی ساز کوبهای حلقهدار است که به آن سنج یا زنگولههای کوچکی متصل میکنند و معمولاً در میهمانیها، جشنها و مراسم شادمانی برای ایجاد ریتم و طرب نواخته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت دَفْلَه (یا در گویش امروزی دَفْلِهِ) تلفظ میشود و نباید آن را با واژههای مشابهی مثل دِفیله یا دِفلی اشتباه گرفت.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «دفله» به عنوان پاسخ چهار حرفی برای راهنماهایی مثل «دف کوچک» یا «ساز دایره زنگی» به کار میرود.
به انگلیسی
معادل دقیق این ساز کوبهای کوچک و زنگولهدار در زبان انگلیسی واژه Tambourine است.
به فارسی
برابرهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی امروزی، دایره زنگی و دف کوچک هستند که ساختاری کاملاً مشابه دارند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات فارسی، این ساز کوچک همواره پیامآور و نماد اصالتِ شادی، طرب، محافل جشن و پایکوبی و سور و سرور بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل دفله
واژه «دفله» یکی از واژگان معتبر و کهن در زبان فارسی است که به یک ساز کوبهای کوچک یعنی دایره زنگی یا دف زنگولهدار اشاره دارد. این واژه ریشه در کلمه «دف» دارد که خود از اصطلاحات بسیار قدیمی حوزه موسیقی در خاورمیانه است. در متون قدیمی فارسی، دفله دقیقاً به عنوان نمونهای کوچکتر از دف بزرگ یاد شده که به دلیل داشتن سنجهای کوچک، صدایی زنگولهدار و شاد تولید میکند.
نکته مهم در بررسی این واژه، تمایز دیدن آن با کلمات همآوا یا مشابه است؛ این کلمه نباید با واژه فرانسوی «دفیله» (به معنی رژه و سان دیدن) یا واژه عربی «دِفلی» (که نام گیاه خرزهره است) اشتباه گرفته شود. کاربرد اصلی دفله در ادبیات به عنوان ابزار طرب و در دنیای امروز بیشتر در طراحی جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ چهار حرفی اصیل است.