یعنی چه
واژه بوال در زبان و ادبیات کهن دو معنای نزدیک به هم دارد؛ در حالت اول (بُوال) به معنی عارضه و بیماری تکرر ادرار یا همان دیابت در طب سنتی است. در حالت دوم (بَوّال) به صورت صیغه مبالغه و به معنی کسی است که به وفور و بیش از حد طبیعی ادرار میکند یا به بیماری پرادراری مبتلا شده است.
تلفظ
این کلمه بر حسب کاربرد دو نوع تلفظ دارد: بُوال (bo-āl) که اسم بیماری است و بَوّال (bav-vāl) با تشدید واو که صیغه مبالغه محسوب میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بیماری پرادراری» یا «تکرر ادرار در طب سنتی»، واژه چهار حرفی «بوال» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در اصطلاحات پزشکی زبان انگلیسی، برای نام این بیماری از واژه Polyuria و برای توصیف حالت مبالغه آن از Polyuric استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود زبان عربی نیز به همین صورت با توجه به حرکتگذاری برای بیماری یا صیغه مبالغه فرد به کار میرود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی اصیل شامل مواردی چون «پرپیشاب»، «پرادراری» و «تکرر ادرار» است که وضعیت طبابت قدیم و عارضه جسمی را توصیف میکند.
نماد چیست
در متون کهن نماد بالینی مشخصی برای این واژه تعریف نشده است، اما به عنوان نشانهای از سستی مجاری، بیماری استسقا و اختلال در دفع مایعات بدن شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بوال
واژه «بوال» یک وامواژه ریشهدار از زبان عربی است که در متون پزشکی کهن و لغتنامههای سنتی کاربرد دارد. این کلمه با توجه به نوع حرکتگذاری به دو مفهوم تفکیک میشود؛ «بُوال» به معنی بیماری تکرر ادرار یا پرادراری (معادل دیابت بیپادتن یا شیرین در طب قدیم) است و «بَوّال» با تشدید، به فردی اشاره دارد که به این عارضه مبتلا بوده و بیش از حد طبیعی دفع ادرار دارد.
باید توجه داشت که این کلمه با پیشوند «بوال» در واژگانی چون بوالعجب یا بوالهوس که مخفف کلمه ترکیبی عربی «ابوالـ» (صاحبِ...) است، کاملاً متفاوت بوده و نباید اشتباه گرفته شود. همچنین در زبان عامیانه گاهی کلمه بوال (Bavaal) به معنی آشوب و شر استفاده میشود که آن هم از ریشه «وبال» آمده و ارتباطی با این واژه پزشکی ندارد.
در مجموع، این کلمه امروزه بیشتر در حل جدولهای کلمات متقاطع و بررسی متون طب سنتی کاربرد دارد و نمادی از اختلالات دفعی و عوارض مربوط به مجاری ادراری در ادبیات کلاسیک به شمار میرود.