یعنی چه
این فعل در زبان عربی برای توصیف حالتی به کار میرود که فرد یا چیزی (مانند آسمان در ادبیات) چهرهای گرفته، ناخوشایند و عبوس پیدا میکند.
تلفظ
تلفظ این واژه با تشدید بر روی حرف «ه» و کشش در الف انتهایی (الف اطلاق) همراه است.
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات به دلیل ۵ حرفی بودن و کاربرد در متون ادبی عربی مورد استفاده قرار میگیرد.
به عربی
این واژه ریشه در ماده «جهم» دارد و در زبان عربی به معنای چهره درهم کشیدن است.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه عمدتاً بر تغییر حالت چهره به نشانه غضب یا اندوه دلالت دارند.
در قرآن
این واژه و مشتقات خاص آن در متن فعلی قرآن یافت نمیشود.
نماد چیست
در متون ادبی و اشعار، از این واژه برای ترسیم فضایی گرفته و دلگیر استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل تجهما
واژه «تجهما» در اصل یک فعل ماضی عربی است که به دلیل نیاز به قافیه در اشعار (مانند قصیده ایلیّا ابوماضی) با «الف اطلاق» به کار رفته است. معنای محوری آن درهم کشیدن چهره و عبوس شدن است که برای توصیف حالات روانی انسان یا حتی وضعیتهای جوی در توصیفات ادبی به کار میرود.
این کلمه اگرچه در زبان فارسی به عنوان یک واژه اصیل وجود ندارد، اما به دلیل غنای ادبی متون عربی در فرهنگهای فارسیزبان شناخته شده است. «تجهما» در ساختار ۵ حرفی خود در جدولها استفاده میشود و نمادی از ناخوشایندی، خشم نهفته و چهرهای گرفته است.