یعنی چه
البسه به عنوان جمع مکسر واژه لباس، به مجموعه جامه ها و پوشاکی اطلاق می شود که انسان برای محافظت از بدن، حفظ ستر و پوشیدگی یا آراستگی به تن می کند. این واژه در زبان فارسی به عنوان یک اسم جمع برای اشاره به انواع پوشاک به کار می رود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت اَلبِسه (فتح الف، سکون لام، کسر باء و سین) تلفظ می شود.
در جدول
در حل جدول های متقاطع، اصلی ترین و رایج ترین پاسخ برای طراحان سوال در مواجهه با راهنمای «جمع لباس»، واژه ۷ حرفی «البسه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به نوع متن و کاربرد، از واژگان عمومی Clothes یا Clothing و در متون رسمی تر از Garments استفاده می شود.
به عربی
در زبان عربی که ریشه اصلی این کلمه است، افزون بر الألبسة، کلمات الملابس و الثیاب نیز به طور گسترده برای این مفهوم به کار می روند.
به فارسی
معادل های اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی کلماتی نظیر جامه ها، پوشاک، رخت و تن پوش هستند که مفاهیم مشابهی را منتقل می کنند.
نماد چیست
در فرهنگ، ادبیات و عرفان، لباس و البسه نماد تشخص، هویت فردی و اجتماعی، ستر و تجلی بیرونی است. در نگاه عرفانی نیز گاهی کالبد مادی به عنوان لباسی برای روح انسانی در نظر گرفته می شود.
جمعبندی و توضیح کامل جمع لباس
واژه «البسه» جمع مکسر کلمه لباس است که از ریشه عربی «ل ب س» گرفته شده و در زبان فارسی به طور گسترده به معنای پوشاک، جامه ها و تن پوش ها به کار می رود. این کلمه در بازی های فکری و جدول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ کلیدی هفت حرفی شناخته می شود و معادل های فارسی روانی همچون رخت و جامه دارد.
اگرچه خود واژه جمع البسه در متن قرآن کریم عیناً نیامده است، اما شکل مفرد آن یعنی «لباس» ۲۳ بار در سوره های مختلف ذکر شده است. قرآن از لباس هم به عنوان یک نعمت مادی برای حفاظت و آراستگی ظاهر یاد کرده و هم تعابیر معنوی و کنایی زیبایی مانند «لباس التقوی» را برای بیان مفاهیم اخلاقی به کار برده است.
از نظر نمادشناسی، لباس فراتر از یک کاربرد روزمره، مظهر هویت، ستر، حفاظت و جایگاه اجتماعی افراد است. در ادبیات غنی فارسی نیز بارها از مفهوم جامه و تغییر آن برای متمایز کردن احوال درونی و بیرونی انسان ها استفاده شده است.