یعنی چه
«شرقیها» شکل جمع واژهٔ «شرقی» است و در لغت به معنی اهل مشرقزمین، مردم آسیا و آفریقا و ساکنان کشورهای واقع در سمت خاور است. این اصطلاح در حوزههای جغرافیایی، سیاسی و فرهنگی به مردمان یا دولتهای حوزه تمدنی شرق اطلاق میشود. ریشه این واژه از «ش ر ق» عربی به معنای برآمدن و تابیدن آفتاب گرفته شده که با یای نسبت و علامت جمع فارسی ترکیب شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «شَ رْ قِ یْ ها» (šarqi-hā) است؛ به طوری که حرف شین دارای فتحه، راء ساکن، قاف دارای کسره و پس از آن یای نسبت و علامت جمع «ها» قرار میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «شرقیها» یا معادلهای آن معمولاً با راهنماهایی چون «خاوریان»، «ساکنان مهد تمدن کهن» یا «مشرقزمینیان» پرسیده میشود. خود واژه «شرقی ها» دقیقاً دارای ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مردمان خاورزمین و اهالی شرق از واژههای Easterners (به طور عام) و Orientals (به طور خاص برای اهالی آسیای شرقی) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی، واژه «الشرقیون» به عنوان جمع مذکر سالم و «الشرقیات» به عنوان جمع مؤنث سالم برای اشاره به مردمان یا پدیدههای منسوب به شرق استفاده میشود.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و تمدنهای مختلف، شرق و «شرقیها» نماد محل طلوع خورشید، آغاز روشنی، عرفان، معنویت، حکمت اشراق و اصالت تمدنهای کهن هستند. در نجوم و طالعبینی باستانی نیز جهت شرق با عنصر باد یا آتش به نشانه گرمای حیاتبخش و آغاز روز پیوند خورده است.
جمعبندی و توضیح کامل شرقی ها
واژه «شرقیها» اصطلاحی است که فراتر از یک موقعیت جغرافیایی صرف، به هویت فرهنگی، تاریخی و تمدنی مردمان ساکن در بخش شرقی کره زمین (بهویژه آسیا و آفریقا) اشاره دارد. این واژه از ریشه عربی واژه شرق به معنای طلوع و تابش آفتاب برآمده و با ساختار دستوری فارسی جمع بسته شده است تا به «خاوریان» یا همان اهل مشرقزمین اشاره کند.
در طول تاریخ و ادبیات، شرقیها همواره با مفاهیمی چون معنویت، حکمت اشراق، اصالت و سنن دیرینه شناخته شدهاند؛ برخلاف نگاه مادیگرایانهای که به غرب نسبت داده میشود. این واژه در متون سیاسی، اجتماعی و فلسفی معاصر نیز به عنوان یک قطب فرهنگی و تمدنی در برابر غربیها کاربرد گستردهای دارد.